DeMooiBoxtelKrant

18 juli 2018

DeMooiBoxtelKrant 18 juli 2018


KBO-activiteiten Boxtel

Donderdag 19 juli        Kaartverkoop dagtocht naar Haarlem in De Rots, De Orion, De Walnoot en Simeonshof        14.00-14.30
                        Handwerken in De Orion        13.30
Vrijdag 20 juli        Rikken en jokeren in De Rots        13.30
Dinsdag 24 juli        Biljarten in De Walnoot        13.30
                        Hobbymiddag in De Kinderboerderij        13.30
                        Kienen in Het Muziekhuis, Passage Riche 4        14.00
Woensdag 25 juli        Fietsen Mortelenroute, vertrek vanaf de parkeerplaats aan de Speelmanstraat        13.30
                        Vertrek snelle fietsers         13.15
                        Eten bij 't Tweespan, Kapelweg 25, opgeven vóór 22 juli bij Sina van Alphen via 0411-689285 of sinavanalphen@solcon.nl of bij Henk Sturkenboom via 0411-677863 of henksturkenboom49@gmail.com        17.00
Donderdag 26 juli        Naverkoop dagtocht naar Haarlem in De Rots        14.00-14.30
Vrijdag 27 juli        Rikken en jokeren in De Orion        13.30
Dinsdag 31 juli        Biljarten in De Walnoot        13.30
                        Hobbymiddag in De Kinderboerderij        13.30
                        Kienen in De Walnoot        14.00
Donderdag 2 augustus        Dagtocht naar Haarlem, vertrek vanaf de opstapplaats         8.30
Dinsdag 7 augustus        Biljarten in De Walnoot        13.30
                        Hobbymiddag in De Kinderboerderij        13.30
Woensdag 8 augustus        Fietsen Populierenroute, koffieadres De Schaapskooi in Schijndel, vertrek vanaf de parkeerplaats aan de Speelmanstraat         13.30
                        Vertrek snelle fietsers        13.15
                        Eten bij Lotus, opgeven vóór 5 augustus bij Sina van Alphen via 0411-689285 of sinavanalphen@solcon.nl of bij Henk Sturkenboom via 0411-677863 of henksturkenboom49@gmail.com        17.00
Dinsdag 14 augustus        Biljarten in De Walnoot        13.30
                        Hobbymiddag in De Kinderboerderij        13.30
Woensdag 15 augustus        Grote fietsdag, vertrek snelle groep (80 km)        9.30
                        Vertrek andere groep (65 km)        10.00
                        Beide groepen vertrekken vanaf de Speelmanstraat, aanmelden vóór 8 augustus bij Henk van Uden via 0411-685644 of henkenjeanne@kpnplanet.nl of bij Sina van Alphen via 0411-689285 of sinavanalphen@solcon.nl

KBO-activiteiten Liempde

Donderdag 19 juliFietsen, vertrek vanaf Tooseplein 13.30
Kienen in De Kloosterhof 13.30
Vrijdag 20 juliEten met de leden bij 't Wapen van Liempde 18.00
Dinsdag 24 juliBridgen en rikken in De Kloosterhof 13.30
Donderdag 26 juliKaarten in De Kloosterhof 13.30
Vrijdag 27 juliSjoelen in De Kloosterhof 14.00
Dinsdag 31 juliBridgen en rikken in De Kloosterhof 13.30

Vrouwencontact Boxtel

Elke dinsdag in juli en augustus        Fietsen, vertrek vanaf Breukelsplein        13.00
Elke woensdag in juli en augustus        Fietsen, vertrek vanaf Angelaschool        19.00

Adressen gemeenschapshuizen

Boxtel:
De Rots, Nieuwe Nieuwstraat 7, 5283 CA, 0411-673838
De Walnoot, Reginahof 1, 5282 GC, 0411-673485
Liempde:
Dienstencentrum De Kloosterhof, Kloosterhof 7, 5298 BW, 0411-631651
Lennisheuvel:
De Orion, Lennisheuvel 56, 5281 LG, 0411-674474
Esch:
Dorpshuis De Es, Dorpsstraat 5a, 5296 LT, 0411-601723

Fijne vakantie!

Ook dit jaar hebben we weer met veel plezier en grote zorg een extra dikke Zomerkrant voor je gemaakt. Vol met verhalen, columns, puzzels en interessante aanbiedingen en informatie van adverteerders. Om lekker mee onderuit te zakken aan het zwembad, op het strand, in je eigen (tuin)stoel en waar je de komende weken maar verblijft. Of je nu moet werken, vrij bent, weggaat of thuisblijft, geniet van deze zomer - met deze Zomerkrant!

Geniet van de verhalen die onze journalistieke topper Sander van Kasteren speciaal voor deze krant schreef. Over paalsport-talent Zoë Timmermans uit Liempde, over de Liempdse zangeres Dianne van Giersbergen, over Arno Burg, de laatste bewoner van Kasteel Stapelen, over 50 jaar Hoogheem door de ogen van bewoonster van het eerste uur Marij Dankers en over een '1000-sterrenovernachting' in een Box & Breakfast.

Ook onze geliefde columnisten klommen voor deze Zomerkrant in de pen. Geniet van de speciale zomercolumns van Babette, Bas, Bert, Bets, Birgit, Eric, Finenzo, Fysio-Team, HobbyCentrum Boxtel, Jan, Maaike en de Voedseltuin. En van oud-columnisten Tamara en Brigit, die je een uitgebreide update geven over hun leven ver van hier. Natuurlijk laten ook deze keer Christ van Eekelen en Rini van Oirschot je op zoek gaan naar een stukje 'Verborgen Boxtel', wat wellicht een mooie reden is om eropuit te trekken en te genieten van ons Mooie Boxtel.

Wij zijn er een paar weken niet, de komende weken verschijnt er geen DeMooiBoxtelKrant. Uiteraard blijven we actief op www.mooiboxtel.nl en op onze Facebookpagina @MooiBoxtel, maar verder doen we het even rustiger aan. Op woensdag 15 augustus valt er weer een nieuwe krant bij je op de mat en beginnen we scherp, fris en enthousiast aan onze vijfde jaargang. Samen met onze geweldige fotografen Bo, Cock, Jan, Ruud en Sander en met alle betrokken vrijwilligers en vertegenwoordigers van clubs en verenigingen die ons van verhalen en verslagen voorzien. Graag tot dan!

Hartelijke groet,
Het team van DeMooiBoxtelKrant: Marco, Mark, Masha, Michel, Sander en Willemijn

Zomercolumn Maaike Terpstra

Een Zomereditie wekt fijne gevoelens en een glimlach op! Ik hoop dat ieder van jullie meerdere van deze woorden in "real life" gaat ervaren deze zinderende zomer!!

Cocktails drinken. Summer Heat on Spotify. (Bad)slippers dragen. Zand overal tussen. Haringen slaan of sleutjes graven. All Inclusive ijs zoveel je lust. Tijd voor elkaar. Wc-rol onder de arm. Warmte, letterlijk en figuurlijk. Cultuur opsnuiven. Radlers nuttigen. Strandstoelen uitklappen. Thuis klussen. Handbagage inpakken. Opblaasbal opblazen. Afwassen. Dutjes doen. Lachen om en met elkaar. Rug insmeren. Telefoon uit. Uitgebreid ontbijten. Elkaar opnieuw ontdekken. Nieuwe Linda en Quest lezen. Caravan volproppen. Barbecueën met kooltjes. Bingo en karaoke. Pindakaas meenemen. Wijnen en bieren. Tol betalen. Markten bezoeken. Buikschuiven. In je broek piesen van het lachen. Mediteren. Giga waterparken. Berg beklimmen of raften. Langspier of IJzeren man. Warme broodjes halen. Feesten tot vroeg. Op een banaan in de zee. Werken. Puzzels oplossen. Dollen met je gezin. Backpacken met je partner. Een badmuts op. Het bos in. Flaneren en sjansen. MooiBoxtel volgen. Blij zijn met jezelf. Een bikini bestellen in Spanje. Herhalingen kijken. Van je luchtbed rollen. 30 Seconds spelen. Wandelschoenen aan. Schelpen zoeken. Genieten van het moment. Parfum kopen op Schiphol. Nieuwe mensen leren kennen. Busreis naar de zon. Kaartlezen. Kletsen en zingen bij een kampvuur. Badmintonnen. Koffie drinken in een bistro. Flirten met die knappe ober. Met je flamingo in de zee dobberen. Ontspannen. Zonnebloemreis. Vissen. Nog meer wijn met stokbrood en kaasjes. Tripjes maken. Uitrusten. Chillen. Bijkomen. Relaxen. Gas terug.

Want dáár is een vakantie voor bedoeld; de batterij opladen en Quality Time, samen of alleen!

Zomercolumn Bas Voets

We hebben in Nederland een kustlengte van 523 kilometer. Dat is 518 te veel. Zoutelande, vijf kilometer lang, mag van mij blijven, want ik vind het een leuk liedje. Maar voor de rest kan het allemaal weg. Waar veel mensen houden van het strand, ga ík liever naar Scheveningen om daar de lokale voetbalclub, SVV Scheveningen - opgericht op 1 Juli 1919 en spelend op Sportpark Houtrust - te bezoeken.

Die 523 kilometer bestaat voor 82 procent uit zand en dat is te merken ook zeg. Je kunt er niet aan ontkomen. Na een bezoek aan het strand zit het zand overal. Tussen je tenen, in je neusgaten, op elke boterham. Als je jezelf wilt insmeren wrijf je alleen maar zand uit in plaats van zonnebrand en zelfs op de meest intieme delen gaat het schuren. Daarom haat ik zand. Aan het eind van de dag spring je dan even lekker onder de douche om die halve woestijn van je af te zandstralen.

Maar zand is niet het enige waar ik een hekel aan heb. Vaak verschijnt er ook nog zo'n zon op het toneel, vind ik heel erg zonde. Die blijft dan de ganse dag schijnen en luistert nooit als je vraagt om op te houden. Een beetje een onbezonnen jongeling.

Wel vind ik het gezellig om met mijn vrienden onder het genot van een pilsje en wat muziek aan het strand te liggen. Dit gaan we ook zeker doen als we over twee weken in Porec (hier is een kiezelstrand, god zij dank) zijn tijdens onze roadtrip.

Ik wens iedereen een superfijne zomervakantie toe, ook het strand. Was niks persoonlijks hè jongen, zand erover?


4 / 28

Bridge

club Revanche, uitslagen 10 juli
A-Lijn: 1 H. van de Wetering & F. Sedee 63,04% 2 T. van Roosmalen & B. Hermkens 59,22% 3 C. Pastoor & L. Frankevijle 57,14 B-Lijn: 1 T. van Doorn & T. van Leusden 62,50% 2 A. Eggenhuizen & C. Smits 60,00% 3 A. van der Heyden-Gompen & A. van Erp 53,33% club Rembrandt, uitslagen 10 juli
A- & B-Lijn: 1 G. Stolk & K. de Waal 62,20% 2 A. van Gorp & A. van Zuidam 60,42% 3 F. Daniëls & C. van der Velden 58,93% 4 A. Veraa & T. Heesakkers 55,95% 5 N. van de Meerakker & R. van der Heijden 54,17% club Boxtel, uitslagen 12 juli
A-Lijn: 1 S. Tempels & H. Schalkwijk 63,80% 2 A. & A. Wouters 60,42% 3 J. van Doremalen & F. van Roy 60,16% club Liempde,uitslagen 12 juli
A-Lijn: 1 M. Nieman & R. van Heeswijk 58,33% 2 R. Prinsen & E. van de Westelaken 56,25% 3 J. Beerens & B. van Ruremonde 52,92% B-Lijn: 1 C. Peerlings & A. van Rooij 66,67% 2 C. van Heeswijk & M. van Overbeek 61,98% 3 T. van de Leek & T. van de Zanden 58,33%

Duivensport

Uitslagen PV De Luchtpost
T. van de Langenberg 1
Combinatie Pennings/Huiskes 2-4-7-8-9-10-13
A. Blummel 3-15-16
B. van de Brand 5-6-11-12-14

Isnes 15 juli, 71 duiven
A. Blummel 1-5-6-8-15
M. & N. Verbeek 2-3-12
Combinatie Pennings/Huiskes 4-9-10-11-13
T. van de Langenberg 7
F. van Laarhoven 14

Honk- en Softbal

JRC Ducks, uitslagen 15 juli
Centrals H1-Ducks H1        9-14
Kickers H1-Ducks H2        8-2

Jeu de boules

JBV De Walnoot, Uitslagen regiomix 16 juli
1 Tonny Mauriks 3/24 punten, 2 Ad Pennings 3/21 punten, 2 Wim van Alphen 3/21 punten,4 Jos van Grinsven 3/19 punten, 4 Hans van der Aa 3/19 punten, 6 Ludo Mennen 3/12 punten, 7 Gerhard van der Plas 3/14 punten

SeniorFit; fit blijven en ondertussen gezellig 'buurten'

Foto: Sander van Kasteren

Ouderen moeten steeds langer zelfstandig thuis blijven wonen. Dat brengt allerlei nieuwe problemen met zich mee, zoals een verhoogd risico op vallen. Of wat te denken van nèt dat ene stroeve deurtje van het keukenkastje niet meer zelf open kunnen maken? Voor deze doelgroep is de cursus SeniorFit in het leven geroepen. MooiBoxtel sprak de eerste vier 55-plussers die de cursus bij FYSIO-TEAM afrondden.

Lous, Joke, Rogér en Maria zijn er merkbaar op vooruit gegaan, zo zeggen hun fysiotherapeutes Ankie en Moniek. En dat bevestigt het viertal zelf ook. Of ze zijn er in ieder geval niet op achteruit gegaan, want het viertal is wat voorzichtig met het trekken van conclusies. Zij zijn de eerste senioren die deze maand de cursus SeniorFit bij de fysiotherapeut afrondden.

Een voor de hand liggend onderdeel daarbij zijn evenwichtstrainingen, maar er is meer. Zo worden ook motoriek en coördinatie en krachttrainingen gedaan. SeniorFit moet dan ook niet vergeleken worden met een valtraining, die met name op vallen en evenwicht gericht is, aldus de fysiotherapeutes.

Foto: Sander van Kasteren
Foto: Sander van Kasteren

SeniorFit is gericht op 55-plussers die nog thuis wonen, maar wel verschillende ouderdomskwaaltjes krijgen. Na een intake, die bepaalt of de ouderen baat kunnen hebben bij het programma, maar ook op welk niveau zij kunnen instappen bij de oefeningen, start een drie maanden durend trainingsprogramma. Daarbij krijgen de senioren op twee dagen in de week, vooralsnog de dinsdag- en donderdagmiddag, een door fysiotherapeuten Ankie en Moniek begeleidde training van een uur.

"Je merkt toch dat je brozer wordt naarmate je ouder wordt", aldus Rogér die vlak na binnenkomst al vrolijk over zijn visavonturen eerder die dag vertelt. Het viertal loopt, al keuvelend, de trainingsruimte in. Dat mag volgens de fysiotherapeutes ook best, want SeniorFit moet ook gezellig blijven.

De vier senioren hebben de afgelopen drie maanden dus iedere week twee uur parcours gelopen, gegooid met een bal, op verschillende fitnessapparaten gezeten en hun evenwicht op wiebelige hindernissen op de proef gesteld en verbeterd. "De training is behoorlijk intensief", concludeert Ankie dan ook terecht. De ouderen kunnen daar alleen maar bevestigend op antwoorden.

Toch vormen de twee uur begeleid trainen slechts een onderdeel van SeniorFit. De deelnemers krijgen ook huiswerkoefeningen mee. Die zijn thuis zelfstandig en toch veilig uit te voeren en behelzen vaak alledaagse taken zoals opstaan van een stoel, traplopen of achteruitlopen. En hoewel het programma als best zwaar wordt ervaren zijn de vier cursisten 'bloedfanatiek', aldus Moniek.

Dat fanatisme heeft zijn vruchten afgeworpen, want de vier ouderen zijn meetbaar sterker, energieker en beter in staat hun balans te vinden, geven de fysiotherapeutes aan. "Die weken zijn vlug gegaan", vindt Maria. "Die twee dames doen het leuk hoor! Het is ook wel gezellig terwijl je er toch veel van opsteekt."

Ook Rogér kan ouderen SeniorFit aanraden: "Je kunt de problemen van het ouder worden hiermee remmen of zelfs stabiliseren." Hij geeft aan dat, hoewel het trainingsprogramma na drie maanden afgerond is, hij de 'huiswerkoefeningen' zal blijven doen.

De volgende SeniorFit trainingsgroep start in september. De fysiotherapeutes spreken de hoop uit dat er dan zo'n zes tot acht deelnemers zijn. Omdat het een programma via de fysiotherapeut betreft, kan het (deels) door de aanvullende verzekering worden vergoed, maar vanwege de groepsgewijze aanpak is de training ook zonder aanvullende vergoeding nog steeds goed betaalbaar.

Ben je benieuwd of SeniorFit ook wat voor jou is? Maak dan een afspraak voor een intake bij FYSIO-TEAM Boxtel, Breukelsplein 6, 0411-672548.


Welkom bij de HCB-Zomerclub

Acht mooie zomerweken lang staat HobbyCentrum Boxtel in het teken van een daverende, zonnige HCB-Zomerclub. Speciaal voor iedereen die niet in juli of augustus op vakantie gaat, zijn er iedere dinsdag en donderdag zomeractiviteiten. We starten al op 10 juli!

Het leuke van de HCB-Zomerclub is ook dat je kennis kunt maken met activiteiten die nieuw voor je zijn. Zo kun je eens proeven en ervaren hoe het is om met hout te werken of met glas, zonder je direct te verbinden voor een langere periode. En voor alle HCB-Zomeractiviteiten geldt: ook met twee linkerhanden of zonder enige ervaring kun je meedoen! En omdat het zomer is, proberen we de activiteiten zoveel mogelijk buiten te doen. Er zijn workshops van een uur, een dagdeel of een hele dag, inclusief lunch.

Bewegen is goed voor een mens. Maar in je eentje? Lekker wandelen, kennismaken met yoga of tai chi. Eindelijk eens naar de beweegtuin.
En wat denk je van schilderen in Stapelen? Tof toch? Wij zorgen voor alle materialen en een heerlijke lunch. Zo is er ook een dag glaskunst, all inclusive. Ja, we blijven in stijl! Ook hier dus alles erop en eraan. En maar liefst acht keer kun je aansluiten bij de workshop Werken met hout; hier breng je je eigen lunchpakketje mee.

Het Breicafé is ook acht keer geopend, op iedere dinsdagmiddag. Breng je eigen brei-, haak-, of borduurwerk mee en wissel je ervaringen en de laatste nieuwtjes uit.

Er is nog veel meer te doen in de HCB-Zomerclub. Alles vind je op: www.hobbycentrumboxtel.nl bij ZOMERCLUB. Klik op het onderwerp in het schema en je krijgt alle info die je nodig hebt.

Tot ziens in de HCB-Zomerclub!


Liempds paaldanstalent Zoë Timmermans; vastberaden naar de top

Foto: Privécollectie familie Timmermans

Liempde – Het zal je maar gebeuren: in een WK-finale belanden op een sportonderdeel dat je nog nooit beoefend hebt. Dat klinkt als een bij voorbaat kansloze missie. Maar niet voor de Liempdse Zoë Timmermans. Het 16-jarige paaldanstalent beleefde het vorig jaar in Den Bosch bij de finale Ultra Pole, een acrobatische paaldansdiscipline. Ze hield het hoofd koel en sleepte het goud binnen. Wij spraken deze koele kikker op de vooravond van het WK in het Spaanse Taragona een jaar later over haar vliegensvlugge opmars in de Nederlandse paaldanswereld.

Eigenlijk was de paalsport helemaal niet zo'n grote verandering ten opzichte van het wedstrijdturnen waarin Zoë tot zo'n 3,5 jaar geleden actief was. Ook daar trainde ze ongeveer 14 uur in de week en ging dus zowat ieder vrij uurtje naar haar sport, hobby en misschien zelfs wel toekomst. Want dát Zoë verder wil in de sportwereld, dat was haar al op jonge leeftijd duidelijk. Even trainde ze zelfs bij Flik-Flak in Den Bosch, maar uiteindelijk moest ze de overstap naar de eerste divisie vanwege blessures afblazen en het rustiger aan doen.

Carrièreswitch
"We zaten op een avond tv te kijken", vertelt Zoë geanimeerd terwijl ze samen met haar moeder Miranda aan tafel zit, "daarop was een programma te zien waarin bekende Nederlanders gingen paaldansen." Zoë beschrijft hoe haar toenmalig turnidool, Jeffrey Wammes, de paal in klom en ze direct riep: "Mama, dit lijkt me cool! Dit kan ik ook gaan doen!" Het moet ongetwijfeld hebben geleid tot een verbaasde blik van vader en moeder, maar de acceptatie was er eigenlijk direct. "Wij hebben het nooit vreemd gevonden", aldus Miranda.

Foto: Noortje Koppens-van Meurs
Zoë is uitzinnig van blijdschap na het behalen van haar WK-titel in de categorie Ultra Pole. (Foto: Marcel Timmermans) Foto: Marcel Timmermans
Foto: Leon Hofenk
Foto: Leon Hofenk

Het leidt tot een 'carrièreswitch' voor Zoë. Daar waar ze in de tweede divisie turnde voor onder meer Tabitta en Flik-Flak, moest ze nu op zoek naar een trainingslocatie voor paaldansen. Zoë kwam al vrij snel terecht bij de Bossche paaldansschool Chalans, waar ook kinderen les konden krijgen. "Ze waren daar hartstikke lief hoor, en haar juf was super", vertelt Miranda, op een manier waarop je weet dat er een addertje onder het gras zit, "maar alle papa's mochten er al niet naar binnen en voor haar training waren de go-go dancers aan de beurt. Dat vond ik niet echt een goede plek voor een dertienjarig meisje."

Zoë leert er de basics van het paaldansen, maar blijft niet lang. Al snel stapt ze over naar 'Sportief Paaldansen', ook in Den Bosch. De paaldansschool heeft speciale lessen voor kinderen en is bovendien, zoals de naam al zegt, puur gericht op het sportieve karakter van het paaldansen.

Talent
Het is bij Sportief Paaldansen dat Zoë voor het eerst te horen krijgt dat ze talentvol is. Sterker nog; ze is amper drie maanden met de sport bezig als ze haar eerste wedstrijd heeft. "Het was toen aan het opkomen voor kinderen", legt Miranda uit. "Toen werd ook voor het eerst tegen haar gezegd: je hebt veel potentie en er komt een Nederlands Kampioenschap aan, waaraan ook kinderen mogen deelnemen." Zoë stuurde een filmpje in en werd geselecteerd om mee te doen. "En zo is het begonnen!", lachen moeder en dochter.

Op 1 mei 2015 is haar eerste nationaal kampioenschap. Hoewel er nog geen topklassering inzit, wordt haar talent ook daar opgemerkt. "We wisten toen absoluut niet wat we aan het doen waren!", vertelt Miranda met enig gevoel voor dramatiek. Ze vervolgt dat nu pas, 3,5 jaar nadat Zoë is begonnen, duidelijk begint te worden wat de paalsport voor geheimen in petto heeft. Zo is de samenstelling van een oefening erg belangrijk omdat het een jurysport betreft. Daarvoor krijgen deelnemers voorafgaand aan een wedstrijd een zogenaamd 'compulsory book', waarin alle elementen plus het toegekende aantal punten bij succesvolle uitvoering staan.

Het is daarom ook dat de sport volgens Zoë meer op dansen dan op turnen lijkt. Natuurlijk, er komt wat brute kracht bij kijken om in zo'n paal te blijven hangen, maar volgens het talent gebruik je toch echt heel andere spieren en spiergroepen. "Je klemt jezelf eigenlijk vast aan de paal", legt ze uit. "En daarbij gebruik je bijna ieder spiertje in je arm!"

Dure paal
Die paal, dat is overigens ook een verhaal op zich. Dat blijkt ook uit de waslijst van eigenschappen die Zoë oplepelt over alle verschillende typen en modellen. Zo zijn de palen verkrijgbaar in verschillende materiaalsoorten, zoals chroom of roestvast staal. Al deze materialen hebben voor- en nadelen, zoals het verschil in grip.

De palen hebben overigens wel allemaal één overeenkomst: ze zijn duur. Erg duur zelfs: je betaalt al vlug meer dan 1.000 euro voor een mobiele versie. En dat is bijna een noodzakelijke uitgave als je bedenkt dat voor de paalsport geschikte palen bij lange na niet overal te vinden zijn. Zoë liet enkele jaren geleden weten zelf een paal bij elkaar gespaard te hebben.

Inmiddels heeft de Liempdse vijf palen, waarvan vader Marcel er twee zelf heeft gemaakt. En daar waar leeftijdgenootjes misschien sparen voor een scooter, geeft Zoë haar zakgeld uit aan haar sportieve toekomst: inmiddels is ze alweer toe aan een nieuwe paal die mobiel is en daarom overal mee naartoe genomen kan worden. Kosten: bijna 1.700 euro.

Paalsportbond
De paalsport brengt nog meer kosten met zich mee, want naast de vele autoritjes naar haar trainster Dineke Minten in Amsterdam, moeten de outfits voor de wedstrijden ook op eigen kosten aangeschaft worden. "En die pakjes kosten samen al vlug 450 euro", geeft haar moeder aan. "Je past je pakje op je choreografie aan en daar betaal je ook voor!"

Gelukkig kan de familie Timmermans dit allemaal betalen, maar een steuntje in de rug zou welkom zijn. Dat de paalsport sowieso niet goedkoop is, komt deels doordat de sport niet Olympisch is. Daarnaast is er pas sinds 2017 een nationale bond die wedstrijden organiseert en opkomt voor de belangen van de paalsporters. Ook ijvert de Paalsportbond ervoor de sport Olympische status te geven. Maar zoals bij iedere opstartende bond staan de sponsoren nog niet in de rij en is geld daarom schaars.

Ook Zoë zelf kan niet terugvallen op meerdere grote sponsoren. Volgens Miranda ligt dat overigens niet aan het imagoprobleem dat de sport heeft, maar meer aan de relatieve onbekendheid ervan. Bovendien kiezen sponsoren liever voor een teamsport. Wel geeft ze aan dat er een kentering lijkt aan te komen, mede vanwege de pogingen om de sport op het Olympisch programma te krijgen en de oprichting van een nationale bond. "Maar vooralsnog is het topsport zonder een grote geldschieter", constateert Miranda.

Strenge regels
Dat de paalsport een échte sport is, verzekeren Zoë en Miranda de verslaggever met klem. Want hoewel de zweem van louche nachtclubs toch een beetje aan paaldansen blijft kleven, is de sport gebonden aan strenge regels. Sterker nog: schudden met je billen is verboden. Doe je dat toch, dan krijg je puntenaftrek. Het kan zelfs leiden tot een onverbiddelijke diskwalificatie.

Dat de paalsport vrij strenge regels kent, daar komt Zoë ook achter als ze met een wedstrijdpakje met veren aankom. "Dat mocht niet. De veertjes mochten maximaal drie centimeter lang zijn en die op mijn pakje waren vijf centimeter", vertelt ze. "Dus alle veertjes moesten er weer vanaf. Die liggen nu nog bij ons thuis in het naaikoffertje." Zo zijn er nog vele eisen en regels waaraan je moet voldoen wat betreft de kleding.

Huiswerk in de auto
Het paaldansen is waarschijnlijk ontstaan in China, waar het in het circus beoefend werd. In de jaren tachtig maakt het de sprong naar de westerse nachtclubs, vanwege de vaak sensuele danskunsten die aan de paal vertoond worden. Die circusachtergrond bevestigt ook Zoë, die tweemaal in de week bij circusschool Corpus Acrobatics in Amsterdam traint.

Het past in haar hectische leven: maar liefst veertien uur in de week is Zoë aan het trainen. Naast de trainingen op dinsdag in Amsterdam, is ze ook op maandagen en donderdagen in onze hoofdstad te vinden. Daar krijgt ze les van top-paaldanser Dineke Minten. Op zaterdag hangt ze bij Best Body & Mind in de paal en alsof dat nog niet genoeg is, traint Zoë ook nog op een vrijdag in Sint-Michielsgestel bij paaldanscoach Cindy Kooymans.

Ondanks haar drukke trainingsschema haalde Zoë onlangs haar diploma aan het Heerbeeck College in Best. "Ik ging vaak pas laat naar huis. We moesten dan direct vanuit school naar Amsterdam, dus dan at ik in de auto en maakte er mijn huiswerk", vertelt de Liempdse. "Je zit dan toch twee uur in de auto. We leefden er bijna in!"

Ingeburgerd
Thuis in Liempde trainde Zoë tot voor kort in de woonkamer, waar een grote paal stond. "Het was altijd feest als er vriendinnetjes kwamen spelen. Die hingen er natuurlijk gelijk in!", lacht Miranda. En niet alleen vriendinnetjes, zo vult Zoë grinnikend aan: "Ook papa en zelfs opa en oma hebben het wel eens geprobeerd."

Ook bij haar Liempdse buurtgenoten is het paaldansen inmiddels aardig ingeburgerd. "Die zagen haar in de zomer zo nu en dan boven de poort uit in de paal hangen", vertelt Miranda lachend. Zoë heeft naar eigen zeggen nooit pesterijen of negatieve opmerkingen gekregen over haar bijzondere hobby. "Hier in Brabant heb ik sowieso het gevoel dat paaldansen door het grote publiek meer geaccepteerd wordt. Het is juist bóven de rivieren waar de buitenwereld meteen lijkt te denken aan go-go dancers. Daar zijn ze gewoon een beetje ouderwets!"

Twee palen staan inmiddels bij Fysionova in de trainingsruimte van Peter van der Heijden aan de Oranjelaan 11, op een steenworp afstand van haar ouderlijk huis. Zoë kan daar trainen zolang er geen groepslessen zijn. Een ander voordeel is dat, zodra ze uit de paal valt, ze direct naar een professional toe kan.

Risico
Dat vallen gebeurt nogal eens, want Zoë bouwt veel risico in in haar oefeningen. Zelden doet ze twee wedstrijden achter elkaar hetzelfde, 'omdat het dan saai wordt'. "Maar je krijgt niet zo snel een blessure als bij het turnen, waar je minutenlang op een harde vloer staat te springen en eigenlijk steeds terechtkomt op je benen", verklaart Zoë het uitblijven van grote blessures na haar overstap vanuit de turnsport.

Ideeën voor haar acrobatische toeren haalt ze van Facebook of Instagram. Net zoals bij het turnen mag een paaldanser(es) zelf nieuwe oefeningen van tevoren aandragen bij de jury. Die hangt daar dan een maximumscore aan.

Wereldtitel
Al vlug begon het vele trainen zijn vruchten af te werpen. Op het NK van 2016 werd Zoë tweede. Het WK van dat jaar leverde een 17e plaats op. In 2017 werd ze tweede ondanks een val. De jury waardeert het lef waarmee de Liempdse haar oefeningen uitvoert. "Zelfs op het WK doet ze een salto in de paal, ook als ze weet dat ze het niet gaat redden", vertelt Miranda met een benauwd gezicht. Ze doelt daarmee op het WK van 2017 in de Maaspoorthallen. Haar val betekende toen net geen top 10 klassering in de Polesport categorie (plaats 11).
Omdat de organisatie ook hier haar acrobatische toeren wel kon waarderen, werd Zoë toch gevraagd mee te doen als 'opvulling' van een uitgevallen danseres in de categorie Ultra Pole. Normaal is die acrobatische categorie, waarin twee paaldansers gedurende 30 seconden met elkaar 'battelen', enkel open voor volwassenen.

Tot haar eigen verrassing wint Zoë de ene na de andere battle: "Ik kende de regels niet eens, nu nog steeds niet eigenlijk!" Ze moest daarom senioren Monica van Beek en Bertine Sarton steeds om advies vragen. "Ik liep naar Bertine toe en vroeg: wat nu, wat moet ik nu doen?", beschrijft Zoë. Ze krijgt prima advies, want Zoë wordt uiteindelijk wereldkampioen.

Het levert haar nationale aandacht op: zo doet ze mee aan Holland's Got Talent, waar ze de halve finale bereikt. Ook wordt ze aan tafel uitgenodigd bij RTL Late Night. De dan vijftienjarige Zoë geniet van de aandacht, voor haar en met name voor haar sport.

Net naast het podium
Dit jaar werd Zoë tweede bij het NK Paalsport. Een plaats die recht gaf op een ticket naar het WK in Spanje. Daar slaagde ze er helaas niet in haar titel in de categorie 'Ultra Pole' te prolongeren: Zoë werd dit jaar vijfde. In de klasse 'Polesport' belandde ze net naast het podium en werd ze vierde.

Nu Zoë geslaagd is voor haar vmbo-opleiding aan het Heerbeeck College, wil ze verder met de paalsport. Ook haar vervolgstudie, Sport & Beweging aan het ROC in Tilburg, sluit goed aan bij haar ambitie. Zelf hoopt ze stiekem ooit nog eens met haar sport deel te nemen aan de Olympische Spelen, hoewel de kans dat dat gaat gebeuren niet erg groot is. Maar één ding is zeker: de paalsport is nog lang niet van Zoë Timmermans af.

Streamers

"We leefden bijna in de auto!", Zoë Timmermans

"Zelfs op het WK doet ze een salto in de paal", Miranda Timmermans

"Ik kende de regels niet eens, nu nog steeds niet eigenlijk", Zoë Timmermans

8 / 28

Foto: Rini van Oirschot

Van Hornstraat 89

In ongeveer de jaren 50 van de vorige eeuw is hier een sigarenzaak gevestigd. Op de hoek van de Van Hornstraat en de 'nieuwbouw' van de Dufourstraat. Het adres is dan nog Van Hornstraat 43a. De familie Van Maanen verkoopt hier sigaren en sigaretten.
In 1959 vraagt Van Maanen bij de gemeente Boxtel een Hinderwetvergunning aan voor het exploiteren van een friture. Nu zouden we dat een cafetaria of snackbar noemen. Mijn ouders, die uit West Brabant komen en in 1956 in Boxtel neerstrijken, niet ver van deze friture, noemen het een 'fritekot'. Tja, de friture was geheel van hout opgetrokken, naast de bakstenen sigarenwinkel. We hebben vaak frites gehaald bij Van Maanen. Ik zie hem nog staan met zijn 'zware sjekkie' in zijn mondhoek terwijl hij de schuimspaan door het hete vet haalt.

In 1963 vraagt Van Maanen nogmaals een vergunning aan om zijn zaak te mogen uitbreiden. De zaken gaan blijkbaar goed, terwijl er toch ook concurrentie zal zijn geweest van de 200 meter verderop gelegen friture van Schilder aan het Ronduutje en de, in 1958 geopende, friture van Cees Melis aan de Breukelsestraat. Het blijkt een gemakkelijke manier van maaltijd bereiden en je hebt ook weinig afwas.

Foto: Rini van Oirschot
Foto: Rini van Oirschot
Foto: Heemkunde Boxtel

De slogan die Van Maanen voor zijn friture gebruikt luidt: 'Wat Van Maanen maakt, dat smaakt'. Het 'fritekot' bestaat niet meer in die vorm. Vandaag de dag staat er een moderne stenen cafetaria 'Golden City'.

Summer, Sommer, Verano oftwel Zomer!!

Het is 38 graden. Iedereen is op het strand. Allemaal mensen in verschillende kleuren, leeftijden, maten, geslacht en outfit. Alleen al daarom zou ik een hele dag op het strand kunnen zitten. Kijken naar kindjes die binnen mum van tijd bevriend zijn met alle andere kindjes die er rondlopen. Taal is voor hen geen barrière, ze hebben nog geen gene. Noch een vooroordeel. Ze eten een ijsje en denken nog niet aan de lijn. Ze rennen met een dik buikje en een natte pamper wat achter mekaar aan en roepen naar elkaar in een taal waar niemand iets van begrijpt. Who cares, zij begrijpen het.

Ik zie een jong stelletje dat net verliefd is. Ze geven elkaar de hele tijd kusjes. Hun hele wereld is roze. Voor hen is dit de liefde van hun leven. In mezelf schreeuw ik ze toe: geniet ervan! Ik hoop niet voor je leven maar wel voor heel even. Was ik nog maar eens 16 en had ik toen maar geweten en gevoeld wat ik nu weet en voel. Ik denk aan die eeuwige onzekerheid en die gezellige hormonen en ik besluit toch dat ik voor altijd 35 wil blijven.

Op de strandbedjes naast me liggen twee Spaanse omaatjes. Ze vertellen honderduit en roken sigaretjes. Ze zijn misschien wel een jaar of 80 maar jezus wat zien ze er nog goed uit. Ik ga stiekem een beetje dichterbij liggen. Ik wil zo graag horen waar ze over kletsen. Het gaat over eten koken. Zou ik vragen of ik een keer Paella bij ze mag komen eten?

Terwijl ik nadenk of ik het ga doen, staat er een Afrikaan naast me met tassen. Ik neem een slokje van mijn biertje en besluit de jongen omzet te gunnen. Doe me die Gucci maar, zeg ik. Ik heb niet eens zin om te onderhandelen. Hij bedankt me nog net niet met een kus en loopt weg. Intens gelukkig zak ik weg in een soort van strandslaapje. Als ik wakker word is het strand bijna leeg. Ik kijk om heen en ik zie mijn nieuwe tas. In plaats van Gucci staat er Koetsjie. Ach wat kan mij het schelen. Ik heb geen gene. Ik voel me zo blij als een kind, ben zo verliefd als een puber op Spanje en ik voel me net zo wijs als een Spaans omaatje. Ik woon in een vakantie. Beter wordt het niet.
Fijne Zomer!!


Nieuw artikel

Foto: Voedseltuin / Theodoor van Leeuwen

Zonder extra vrijwilligers kan de Voedseltuin niet voldoende oogsten

Droog, droger, droogst… Elke tuin in Boxtel heeft er last van. Er valt al weken geen enkele druppel regen. En zonder water is elke plant ten dode opgeschreven. Gelukkig hebben we bij de Voedseltuin een zware pomp die van grote diepte water oppompt en dit over de planten kan sproeien. De techniek staat voor niets… maar de pomp moet handmatig worden aan- en uitgezet en de sproeiers moeten op de goede plek worden gezet, meerdere malen per sproeibeurt. Dat vergt mensenhanden, ook op zaterdag en zondag. Continu zijn er bij ons mensen in de weer die er voor zorgen dat de planten voldoende zorg krijgen. Want we moeten er niet aan denken dat er ook maar een deel van de oogst van onze zorgvuldig gekweekte plantjes mislukt. De cliënten van de Voedselbank én van de gemeenschap van Paus Johannes XXIII uit Liempde mogen niets missen van alle gezonde, verse en vitaminerijke groenten die wij voor ze produceren.

Foto: Voedseltuin / Theodoor van Leeuwen

De oogstperiode is in volle gang. De aankomende weken moeten er honderden kilo's groenten van het land. Daar hebben we veel extra handen bij nodig. Handen die we momenteel tekortkomen. Meer vrijwilligers zijn nodig, naast de groep vrijwilligers die al zoveel goed werk doet. Ook de cliënten helpen mee. De mensen van Paus Johannes XXIII doen wat ze kunnen en dat geldt ook voor cliënten van de Voedselbank: als ze ook maar enigszins kunnen, werken ze mee. Een aantal vluchtelingen werkt ook mee en wij bieden ze op deze manier een zinvolle dagbesteding én we helpen met de Nederlandse taal waardoor ze beter kunnen integreren. Maar het is niet genoeg…

Van veel instanties krijgen we financiële hulp: van Lionsclub Dommel & Aa nu zelfs al voor het derde achtereenvolgende jaar, van Lionsclub Boxtel Belles Amies, het Kansfonds, het Oranjefonds, het Prins Bernard Cultuurfonds, het Groene Woud en vele andere serviceclubs, stichtingen, fondsen, particulieren en bedrijven zorgen ervoor dat we het hoofd financieel boven water kunnen houden. Zonder het geld van deze instanties zouden we niet eens kunnen bestaan. Maar zonder de daadwerkelijke hulp van mensen die bereid zijn om de handen uit de mouwen te steken, kunnen we simpelweg niet.

Laat onze oogst alsjeblieft niet verpieteren! Help mee, we hebben je nodig! Kom langs op De Kleine Aarde of bel ons, individueel of met een clubje mensen, het mag voor één enkele keer, een paar uurtjes of juist vaker. Ook als je bestuurlijke ervaring hebt en mee wilt helpen om de grote lijnen uit te zetten, we hebben nog vacatures in het bestuur. Of als je dit stukje beter had kunnen schrijven, want ook voor onze communicatie en PR hebben we hulp nodig.

Kunnen we alsjeblieft op je rekenen? We horen graag van je. Bel de Voedseltuin op 06-53155361. Kijk ook eens op YouTube naar de docu van Omroep Dommelland over de Voedseltuin: https://youtu.be/Xc1rKe61l50.

Mijn Mooi Boxtel: Maria Aerts

Foto: Maria Aerts

Als je vanuit de Langakker richting de A2 loopt, ga je van de drukte van de woonwijk naar de rust in al het groen. Zo nu en dan staat er ook nog een schaapskudde te grazen en dat is dan extra leuk. Het is niet alleen een favoriete plek voor hondenbezitters om hun hond uit te laten, maar je ziet er ook veel wandelaars, hardlopers, spelende kinderen en fietsers.

Foto: Maria Aerts

Luchtpost uit Amerika: Tamara Koopman

Op de foto mét Nederlandse bakfiets, die we mee hebben kunnen nemen naar Amerika. Erg handig, en wat krijg ik er veel positieve opmerkingen over; autoraampjes die open gaan en zoveel mensen met duimen omhoog Foto: Tamara Koopman

De gemeenschap Boise

Boise, 4 juli 2018. Independance Day. Met honderden mensen zitten we op een groot grasveld in een prachtig park met fontein en prachtige oude bomen. Kinderen spelen tussen de kleedjes en stoeltjes door. Foodtrucks van lokale restaurantjes en biertrucks van lokale brouwerijen, een speeltuin en extra facilitaire voorzieningen zorgen voor ieders benodigdheden.
En dan bij zonsondergang spetterend vuurwerk met bijpassende muziek. Ik ben overmand door ontroering, vooral omdat ik het mag delen met zoveel mensen. Deze ontroering heb ik al vaker gehad hier in Amerika; het grote gemeenschapsgevoel, het samen, het voor en bij elkaar staan, het elkaar steunen.

Uiteraard kun je dat overal vinden, maar het verschil met Nederland is dat je in Amerika niet zo'n groot sociaal vangnet hebt, en er een groter verschil bestaat tussen rijk en arm, en juist dat lijkt ervoor te zorgen dat mensen elkaar in grote mate helpen. Net zoals dat vroeger in Nederland ook zo was, heb ik mij laten vertellen.

De school vraagt regelmatig of organiseert fundraisers voor vrijwillige bijdragen voor de arme kinderen van de school, zodat zij kunnen ontbijten en lunchen op school, ook (en zelfs) tijdens schoolvakanties. Of de kinderen krijgen vanuit school acties mee naar huis zoals 'heitje voor een karweitje' om klusjes te doen voor mensen met bepaalde ziekten of tekorten.
De supermarkten vragen aan iedere klant of ze het bedrag mogen afronden voor een goed doel en er staan bakken bij de kassa's voor het doneren van voeding.
Het bestaan is voor veel mensen niet zo makkelijk hier, maar juist daardoor voel ik wel een grote saamhorigheid en dus zorg voor elkaar.
Ook op de gemeentelijke sportschool, waar ik vrijwillig les geef, waar ook voor de armen, fysiek beperkten en drukke ouders (gratis kinderopvang) wordt gezorgd dat zij fit blijven, ben ik onderdeel van wel tweehonderd vrijwilligers, die gratis lesgeven of ander soort hulp bieden om de organisatie levend te houden.
En op individueel niveau vragen mensen als verjaardagskado uitdrukkelijk om geen kado's, maar geldelijke steun voor een goed doel, dat je online kunt doneren; voor een school, een ziek iemand, een arme groep mensen, lokaal of ver weg.

Net voor de zomervakantie is op een zondag een vader overleden van twee jongens die op dezelfde school zitten als mijn twee oudste kinderen. Op maandag was er al direct een paar duizend dollar opgehaald voor deze jongens en hun moeder via een online fundraiser om hen te helpen voor nu en in de toekomst. Het gaat dan niet eens zozeer om het geld, maar het feit dat er direct zoveel mensen betrokken zijn, online hun steun betuigen en hulpvaardig zijn in acties.

Twee weken geleden was er een fantastisch groot festival in de stad: Boise Pride, dat ieder jaar gehouden wordt al vanaf 1989. De visie is om een gemeenschap te creëren die consistent de diversiteit van seksuele oriëntatie en identiteit viert. In de stad liep iedereen een paar dagen lang met een regenboogvlag, regenboogkleding of een geschminkt gezicht om eenheid te creëren.

We zijn op de helft van ons verblijf hier; bijna een jaar. We kwamen hier met de verwachting om prachtige dingen te zien in de omgeving, maar het verrast me dat we ook zoveel prachtige culturele dingen meemaken. Ik hoor vaak zoveel kritiek over Amerika; over het beleid, het grote gat tussen arm en rijk, het grote consumeren, de slechte voeding en meer. Maar ondertussen zie ik ook zoveel positieve dingen in de gemeenschap waar we wonen; van en tussen de mensen, waar niet alleen individuen of groepen mensen, maar ook bedrijven, zoals waar mijn man voor werkt, grote bijdragen leveren aan een beter welzijn. En waar vele fundraisers worden opgezet en ingezet om mensen uit alle lagen van de bevolking te kunnen voorzien van de beste voeding en de beste diensten voor een beter bestaan. Waar talenten vaak vrijwillig worden gebruikt voor een algemeen welzijn. Het is erg mooi om dat gemeenschapsgevoel te zien, te ervaren en er aan deel te nemen met z'n allen.

Lieve groeten uit Boise

Nieuwe Desso tapijttegels, in allerlei kleuren/soorten. Grote voorraad, scherpe meeneemprijs. Vanaf euro; 2,- per m2; Duinweg 17, Schijndel, 06-23034594. Dinsdag en zondag gesloten.

't Tussenstation CATERING: bbq, buffetten, hapjes, lunch en maaltijdservice. Voor privé en zakelijk. www.tussenstation.com tel. 06-29517770. Cobi Peijnenburg-Doggen.

FOTOGRAFIE
Cock Stam: Voor al uw fotoreportages, ook ervaring met afscheids- en uitvaartreportages. Meer informatie: 06 48 65 77 85

Aub als kop gebruiken in het rood
ONGEDIERTEBESTRIJDER

KNIP UIT: Wespen snel weg, 100% garantie! Bel 06-5472 6508 of mail info@abb-ongedierte.nl Ook voor plaagdieren!


Foto: Kèk Liemt

Stichting Kèk Liemt zou graag informatie ontvangen over de foto's in de rubriek Liempde van toen. Het gaat elke keer om een andere foto met een onbekend dorpsgezicht, evenement of personen. Bij welke gelegenheid is de foto gemaakt en wanneer?

Kun jij meer vertellen over deze foto? Geef je reactie dan door aan DeMooiBoxtelKrant via redactie@demooiboxtelkrant.nl of bel naar 0411-842827. De reacties kunnen ook worden geplaatst op www.liempde.info. Alle reacties staan ook vermeld op de website van Kèk Liemt www.kekliemt.nl.

Alvast bedankt namens de archiefgroep van Stichting Kèk Liemt.

Lieve lezers,

Het is zomer! En dat zorgt ervoor dat we weer met onze zomerlijven in de zon willen gaan zitten. We moeten er allemaal weer op ons best uitzien, als de paradijsvogels die we zijn. Dus grondig onderhoud en renovatie is van belang: m'n benen moeten worden geharst en mijn teint mag een paar slagjes bruiner dan de RAL9010 die ik nu etaleer.

Mijn zomerlijf is niet het enige waar grondige renovatie nodig is. Ook met het verbouwen van de Markt gaan ze nu dan eíndelijk beginnen. Dit project werd afgelopen week al ingeluid door een aantal jongeren die elkáár even wilden verbouwen op de Markt. Die zullen een tijdje geen zonlicht zien deze zomer.
Sindsdien wordt de controle bij het uitgaansleven aangescherpt. Gelukkig heeft onze burgervader met zijn vuist op tafel geslagen, in plaats van op iemands kaak. Goed gedaan Mark! Ook jou wens ik een hele fijne zomer. Kom ik je nog ergens tegen op Ibiza?

Mensen, het wordt een hete zomer. En aangezien de fontein al van de Markt verdwenen is, is het belangrijk dat je elders verkoeling zoekt. Gelukkig komt er over de hele lengte van de Markt een lang waterornament voor terug. Een soort natte gleuf die uitstrekt tot aan het gemeentehuis. Daar kijk ik nu al naar uit als ik terugkom van Ibiza. (Mark, waar spreken we af?)

Met mijn benen in de hars en mijn rug vol zonnebrand groet ik jullie. Een hele fijne zomer allemaal!


12 / 28

50 jaar Hoogheem: een woonwijk op zich op zo min mogelijk vierkante meters
DeMooiBoxtelKrant loopt door de geschiedenis aan de hand van 'gouden' bewoonster Marij Dankers

Hoogheem in september 1969. Foto: Beeldbank Heemkunde Boxtel, Jan van Oploo

Boxtel – Precies vijftig jaar geleden, in 1968, luidde de bouw van de eerste Hoogheemflat het einde in van een periode van enorme woningnood in Boxtel. Huishoudens van vier of meer personen werden eerder regel dan uitzondering en de gemeente becijferde halverwege de jaren 60 nog dat het tekort in de woningvoorraad in 1968 zou oplopen tot zo'n 950 woningen op een bevolking van 18.000 inwoners. Na de misschien wel overhaaste bouw raakten de flats in een periode van verval. Woonstichting St. Joseph kocht ze in juli 1989 van de gemeente voor een symbolisch bedrag van, naar het schijnt, één gulden, verpauperd en te boek staand als 'probleemwijk'. Een grote renovatie startte en om de sociale cohesie te bevorderen werd een huurdersvereniging opgericht. Nu, een halve eeuw later, vieren de flats hun 50-jarig jubileum gezamenlijk met de 25 jaar bestaande huurdersvereniging.

Ze heeft het allemaal meegemaakt, van de bouw en oplevering, tot de verpaupering die inzette in de jaren 70. Bijna 50 jaar woont Marij Dankers al in de flat die nu 'Tweelingen' heet. Toen ze er in 1968 in trok, was ze net 21. Ze omschrijft deze beginperiode als 'rommelig'.

Periode van bouw (1957-1971)

Huzarenstukje
De bouw van Hoogheem vindt zijn oorsprong in 1957, toen de gemeente begon aan de planvorming voor de nieuw te bouwen wijk Oost. In 1962 werd dit plan definitief. Toch wachtte de bouw van de flats nog jaren op zich, onder meer door tegenwerking vanuit de provincie en de lastige grondpositie van de gemeente. Dit laatste speelt nu overigens nog steeds.

Hoogheem in september 1969. Foto: Beeldbank Heemkunde Boxtel, Jan van Oploo
Hoogheem in september 1969. (Foto: Beeldbank Heemkunde Boxtel, Jan van Oploo) Foto: Beeldbank Heemkunde Boxtel, Jan van Oploo
Hoogheem 29 april 1971. Foto: Beeldbank Heemkunde Boxtel, Jan van Oploo
De bouw van Hoogheem in 1967 of 1968. Foto: Beeldbank Heemkunde Boxtel, Wim van Asveldt
Hoogheem ergens tussen 1965 en 1970. Foto: Beeldbank Heemkunde Boxtel, collectie Gemeente Boxtel
Langzaam maar zeker raakten de torenflats in verval. (Foto: Beeldbank Heemkunde Boxtel, collectie Gemeente Boxtel) Foto: Beeldbank Heemkunde Boxtel, collectie Gemeente Boxtel
Foto: Beeldbank Heemkunde Boxtel, collectie Gemeente Boxtel
Foto: Beeldbank Heemkunde Boxtel, collectie Gemeente Boxtel
Hoogheem vandaag de dag, met op de voorgrond de moestuin. (Foto: Ruud van Casteren) Foto: Ruud van Casteren
Hoogheem anno 2018. Foto: Jan van der Steen
Ad en Marij Dankers, op de galerij van 'hun' Hoogheem. (Foto: Sander van Kasteren) Foto: Sander van Kasteren
De rommelige parkeerplekken ergens in de jaren 70. Fotoarchief familie Dankers

Mede daarom werd een nieuw plan ontwikkeld dat minder gedetailleerd werd vastgelegd. Zo werd het eenvoudiger om te beginnen met de bouw van in ieder geval een deel van de nieuwe wijk. Het is lastig na te gaan, maar het lijkt erop dat mede door de slechte grondposities van de gemeente werd gekozen voor de bouw van de zes, en later zeven, flats. Dit vernieuwde plan ziet in het najaar van 1965 het levenslicht.

Hoogheem moest een vooruitstrevend huzarenstukje worden wat betreft woningbouw. Op 25 augustus 1966, de hit Summer in the City van The Lovin' Spoonful staat dan op nummer 1, werd na bijna elf jaar planvorming opdracht gegeven tot de bouw van de eerste 252 flatwoningen door toenmalig burgemeester Martien van Helvoort. In latere stadia van wijkplan Oost groeit dit aantal uiteindelijk uit naar 481. De flats werden destijds door de schoonheidscommissie geroemd om hun 'bakstenen uiterlijk'. Wat het project de gemeente precies heeft gekost is nauwelijks te achterhalen, vanwege het opdelen in verschillende deelprojecten. Zeker is dat het gaat om vele tientallen miljoenen.

Extra pensioen
Destijds deed het verhaal de ronde dat de burgemeester de flats 'snel' liet bouwen voor hij terug zou treden om zo nog vlug een extra geldbedrag te kunnen incasseren met zijn pensionering. Dit gerucht werd alleen maar versterkt toen Van Helvoort inderdaad op 1 april 1971, zo tegen de voltooiing van Hoogheem, zijn vertrek bekendmaakte.

Het verhaal is waarschijnlijk overdreven: Boxtel bereikte in 1966 al de 'magische' grens van 18.000 inwoners, waardoor de bezoldiging van de burgemeester met zo'n 10 procent toenam van minimaal 2.065 naar 2.261 gulden per maand. De volgende grens lag bij de 24.000 inwoners; een aantal dat Boxtel pas in de jaren 90 passeerde. Daar komt bij dat je elf jaar van besluitvorming moeilijk 'snel' kunt noemen.

Woningtekort
Feit is dat er een groot woningtekort heerste in Boxtel. Zeker 944 ingeschrevenen konden net voor de oplevering van Hoogheem geen woning vinden. Van Helvoort spreekt daarover diverse malen zijn zorgen uit omdat de plannen hem niet snel genoeg van de grond komen. Net voor de oplevering van de eerste flats zet een voorzichtige leegloop binnen de gemeente in. Volgens de burgemeester omdat woningzoekenden naar andere gemeentes uitwijken. Hij reageert dan ook opgelucht als de bouw eindelijk doorgang vindt. In zijn nieuwjaarsspeech zegt hij: "voor het eerst is onze woningbouw weer op een hoopvol peil."

De firma Heboma, een afkorting van Heijmans Bouwmaatschappij, kon de flats door middel van het gebruik van prefab units in hoog tempo bouwen. Boxtel keek met een schuin oog naar de steden Den Bosch en Eindhoven die flink aan het bouwen waren en haakte daar graag bij aan. Daarmee vormde de bouw dus wel degelijk een prestigeproject. Niet alleen de gemeente zag de woningvoorraad fors toenemen met vooruitstrevende flats, maar ook Heboma kon goed voor de dag komen.

De bouw verliep in rap tempo. Tussen 1968 en 1971 werd gemiddeld iedere twee weken één etage opgeleverd. In totaal werden zo'n vier woningen per week gebouwd. In april 1968 ontvingen de eerste bewoners de sleutel van hun nieuwe appartement. De bouwfirma en de gemeente oogsten landelijk lof met de zeven opgeleverde flats, toen nog onder het toeziend oog van voormalig café 't Witte Paard, dat moest wijken voor Princenlant fase 1 in 2008.

In september 1968 doet de dan nog jonge Marij haar intrede in flat 2. De bouw van de overige flats is dan nog niet afgerond. "Ik kwam van 'buiten', uit Stiphout", vertelt Marij, die het ruime nieuwbouwappartement in Boxtel wel zag zitten. Het lag op een steenworp afstand van haar werk op Lindenlust en het uitzicht op de bomen was landelijk. Nog wel, "want al snel werden die andere flats gebouwd", lacht ze.

Rommelig
De bouwperiode, en zelfs nog iets daarna, verloopt rommelig. Daarmee wordt aan alle kanten de indruk gewekt dat Boxtel eigenlijk helemaal niet toegerust is op een nieuwbouwproject van deze omvang: de wijk Oost heeft als geheel te kampen met grondwaterproblemen die pas enkele jaren geleden zijn opgelost. Dichter bij haar huis, namelijk op de parkeerplaats doet zich ook een probleem voor: tijdens de bouw zijn er geen parkeervakken ingetekend en staan overal auto's van bewoners.

Ook later blijft het rommelig: de garage die Marij krijgt toegewezen staat bij flat 5, terwijl een bewoner van die flat naar de flat van Marij moet lopen om de auto uit de garage te halen. Gelukkig ziet de gemeente deze onhandigheid ook in en kunnen de flatbewoners ruilen. In die eerste jaren komt een groot aantal arbeiders, voornamelijk uit andere gemeenten, in de flats wonen omdat veel Boxtelaren 'het wonen in een duiventil' niet zien zitten. In de flat van Marij woonden veel Zusters van de Sociëteit van Jezus, Maria en Jozef (JMJ), die na het verdwijnen van Duinendaal een betaalbare woning zochten. Ook in Boxtel bivakkerende witte paters vonden er een woonplek.

Marij is positief: "Waar ik woonde was toen nog de mooiste flat eigenlijk. Ik heb er altijd met veel plezier gewoond. Ook nu zitten Ad en ik hier met veel plezier." Want het was ook in 'haar' flat waar Marij de liefde tegenkwam. "Na zo'n tien jaar kreeg ik nieuwe benedenburen. Dat was Ad met zijn ouders. En daaruit groeide op een gegeven moment vriendschap en zo ging dat door. Van het een kwam het ander en Ad ging een verdieping hoger wonen. Inmiddels wonen we 34 jaar samen."

Verpaupering (1971-1989)

Schaduwkant
De aanwezigheid van de 481 vernieuwende flatwoningen bracht ook een nieuw soort problematiek met zich mee. Zo maakte de relatieve anonimiteit van de flatwoningen en het grotere verloop vanwege stellen die gezinsuitbreiding kregen en een woning met tuin zochten. Er ontstond geleidelijk drugsoverlast en veel bewoners herinneren zich de komst van 'publieke vrouwen' die in de flat mannen ontvingen. De JMJ-zusters verlieten vrij snel daarna Hoogheem om een betere plek te vinden.

"En toen is de ellende hier begonnen", constateert Marij. "Zo kwamen we eind jaren 80 ooit thuis en was de hele flat vanaf de straat afgezet. De politie liep met kogelvrije vesten rond. Op onze verdieping zat toen een grietje dat iets met drugshandel te maken had." De bewoners worden weliswaar hun huis uitgezet, maar ook dit zorgde voor extra verloop en een vermindering van sociale cohesie.

Periode van verval
Ook de flats zelf beginnen in die periode langzaam te verpauperen. Het onderhoud is voor de gemeente haast niet te bekostigen. Dat ziet ook Marij. Om haar woorden kracht bij te zetten toont ze een foto met een half geschilderde flat. "We grapten wel eens: ze komen hier met twee emmers verf naar binnen en gaan er met drie weer naar buiten", lacht Marij. Langzaam maar zeker wordt het gebrek aan onderhoud duidelijker: "Het tochtte gewoon door onze kozijnen heen!"

De grootschalige verbouwing van het gemeentehuis begin jaren 80 zet dan ook kwaad bloed bij de 'overburen' van Hoogheem. Die was begroot op zo'n 7,5 miljoen gulden, maar pakte veel duurder uit: ruim 11 miljoen. Veel bewoners van Hoogheem hadden dit geld graag geïnvesteerd gezien in een renovatie van hun flats.

Marij, inmiddels getrouwd en samenwonend met Ad, besluit het heft in eigen hand te nemen en dient een verzoek in bij de gemeente om haar huurappartement eigenhandig te verbouwen. Dat wordt ingewilligd en Ad en Marij plaatsen onder meer een nieuwe badkamer en keuken.

Eind jaren 80 krijgt de sociale woningbouw steeds meer aandacht. Het idee is dat ook mensen met weinig geld in staat moeten zijn een passende huurwoning te vinden. Vanuit dat oogpunt neemt toen nog Bouwvereniging St. Joseph, nadat eerdere gesprekken in 1975 strandden, in 1989 een aantal van 1.284 woningen over van de gemeente. Daaronder vallen ook de 481 appartementen op Hoogheem. "Het was financieel gezien voor St. Joseph geen lucratieve overname, omdat de aanwezige financiële reserves lang niet toereikend waren om het achterstallige onderhoud te financieren", schrijft de woonstichting daar zelf over in het magazine ter ere van haar 75-jarig jubileum.

Een nieuwe eigenaar (1989-2007)

Onderhoud
Toch stort de nieuwe eigenaar zich al snel op het grote onderhoud: in 1990 start de eerste grootschalige renovatie. De werkzaamheden starten bij flat nummer 7, bij wijze van proef. Meer kan St. Joseph zich op dat moment ook niet veroorloven aangezien er voor zo'n 4,5 miljoen aan de flat verbouwd moet worden. Het leidt ertoe dat de zeven flats namen krijgen als 'Boogschutter', 'Tweelingen' en 'Waterman'. Ook leidt het tot een gemiddelde huurstijging van 40 gulden.

Toch is de renovatie een succes: er ontstaat weer een wachtlijst voor de dan al ruim 30 jaar oude flatwoningen. 'Opmerkelijk voor een plaats als Boxtel', zo concluderen Jeroen Singelenberg en Juliette Roding van het Kenniscentrum Wonen begin jaren 90 in een publicatie. Besloten wordt het onderhoud uit te breiden naar de zes andere flats, die gefaseerd worden opgeknapt.

In deze periode wordt ingezet op een nieuwe sociale structuur van de 'mini-wijk' Hoogheem met als gevolg de oprichting van een 'huurdersvereniging Hoogheem' in 1993. 'Want samen ben je sterker', luidt hun motto.

Ad en Marij moeten vanwege de renovatie hun badkamer weer uit hun huurwoning slopen. "Het was volgens St. Joseph niet goed geaard", vertelt Marij droogjes. In 1997 gaat de zelf gekochte badkamer er dus weer uit. Dat doet Ad zelf, want hij is veel te bang dat de woonstichting tijdens de sloopwerkzaamheden zijn imposante miniatuurverzameling beschadigt.

Tijdens deze periode krimpt het aantal appartementen van 481 naar het huidige aantal van 467. Nog steeds goed voor 10 tot 15 procent van het totale bezit van de woonstichting. De appartementen zijn voor flatwoningen relatief ruim: gemiddeld komen die van flat 1 bijvoorbeeld uit op 71 vierkante meter.

Incidenten
Het groot onderhoud wordt in 1998 afgerond. Een jaar later kopt het Brabants Dagblad in een terugblik: 'Hoogheem is uit een diep dal geklommen'. Die kop kunnen Ad en Marij overigens maar ten dele bevestigen. Volgens hen zet de échte verbetering pas de laatste paar jaar in.

Dat blijkt overigens ook uit de krantenkoppen de afgelopen twintig jaar. Die worden tot 2009 eigenlijk gedomineerd door (drugsgerelateerde) incidenten. Ook Ad en Marij kunnen zich er verschillende herinneren. Met name enkele branden hebben grote indruk gemaakt: een in 'hun eigen' flat net na de renovatie. "Alles was net opgeleverd en toen ging er op onze verdieping een keuken in de fik. Dat was heel zielig voor die bewoners", vertelt Marij vol mededogen.

De branden bij Sporthal Den Haagakker in 2007 laten eveneens bij veel bewoners diepe sporen na, met name die van flat 7. In 2000 is in diezelfde flat ook al een uitslaande brand geweest die veel van de bewoners zeven jaar later nog helder op het netvlies staat. Ook de vondst van een al weken overleden man van 92 in 2011 maakt diepe indruk bij veel van de ruim zeshonderd bewoners.

Periode van verbetering (2007-2018)

Cameratoezicht
De periode van verbetering wordt ingezet rond 2007, als een nieuwe ronde van onderhoud van start gaat. De flats hebben inmiddels afscheid genomen van blokverwarming en de ketelhuizen bovenop maken plaats voor de aanleg van zonnepanelen, wat nu aan de orde is.

Met name het cameratoezicht in de trappenhallen, rond 2009 ingevoerd, werpt zijn vruchten af. Tijdens deze laatste periode van renovatie krijgen de flats bovendien een fris, modern uiterlijk en worden ook de trappenhallen met kunstwerken opgefrist: leerlingen van SintLucas brengen daarbij wandschilderingen aan.

Bijzonder is ook dat de krantenkoppen die omslag laten zien: Hoogheem komt vaker positief in het nieuws, zoals met de start van de huiskamer, een leegstaand appartement dat vanaf 2016 wordt gehuurd door een groep actieve bewoners die zich inzetten voor het saamhorigheidsgevoel van de bewoners. Ook in dat jaar wordt een pilot gestart met gescheiden afvalinzameling, vooruitstrevend voor een flat. Het levert de initiatiefnemers een jaar later zelfs de Boxtelse Duurzaamheidsprijs op.

Sociale structuur
Hoewel flat 4 en 5 nog steeds bekend staan als 'duiventillen' en er nog steeds problemen blijven bestaan, is 'op Hoogheem' inmiddels een actieve sociale structuur opgetuigd met een eigen huurdersvereniging Hoogheem, de Huiskamer en flatcontactpersonen, waarvan Ad en Marij sinds kort ook deel uitmaken.

Verder is er een huismeester in de persoon van Nanko Zomers aangesteld en is er een wijkconsulent: Sandra Biemans. Zij ontkennen beiden niet dat Hoogheem zo zijn eigen problemen heeft, maar geven aan dat dat ook niet zo vreemd is. De nieuw te bouwen wijk Heem van Selis kent in het geheel immers net zoveel adressen als de zeven flats van Hoogheem, die veel dichter op elkaar staan.

Daar komt bij dat veel Boxtelaren starten in één van de zeven flats. Dat levert nu eenmaal een andere sfeer op dan mensen die al tientallen jaren op zichzelf wonen. Die mensen wonen er overigens ook: zowel Nanko en Sandra als Ad en Marij bevestigen dat veel oudere Boxtelaren, nadat ze vanwege de kinderen Hoogheem in de jaren 70 en 80 verlieten, weer terugkeren naar de flats. Het maakt van Hoogheem een dynamisch geheel; een volgende verklaring van waarom er zo nu en dan wrijving optreedt.

Feest
De huurdersvereniging heeft in het 25-jarig bestaan behoorlijk wat voor elkaar gekregen. Zo werden jeu de boulesbanen aangelegd en verscheen er een moestuin voor de bewoners. Maar de grootste prestatie is toch wel het tot stand komen van de huiskamer op huisnummer 448. Verder werd de berging van de flats, op verzoek van deze vereniging, aangepast met het oog op de sociale veiligheid.

Toen St. Joseph het 50-jarig bestaan van de flats besloot aan te grijpen voor een feest, stond de huurdersvereniging dan ook klaar daar met hun eigen jubileum op in te haken. Zo ontstond het idee om de zeven flats tijdens het jubileumfeest op 25 en 26 augustus te versieren met zelfgemaakte vlaggetjes. Een monsterklus: per galerij zijn 240 vlaggetjes nodig. En omdat Hoogheem 63 galerijen telt, moesten er maar liefst 15.000 vlaggetjes worden genaaid.

Voor het feestweekend zijn de woonstichting en de huurdersvereniging nog op zoek naar bewoners die er net als Ad en Marij al meer dan 40 jaar wonen. Zij kunnen zich melden bij Sandra Biemans via sandra.biemans@sintjoseph.nl of 0411-659107.

Na het jubileumfeest staat de bewoners alweer de volgende uitdaging te wachten, want vanaf 2020-2021 staat het volgende groot onderhoud voor de zeven flats op de planning. Het past bij de dynamiek van het wonen in één van de zeven flats: in feite een wijk gebouwd op zo min mogelijk vierkante meters.

Voor het tot stand komen van dit artikel zijn onder meer de bouwplannen, vergunningen en jaaroverzichten van de gemeente Boxtel, de Heemkundige encyclopedie over Boxtel en de boeken 'Onderdak in Boxtel' (ISBN: 9090073361) en 'Licht en lucht; voorbeelden van transformaties van naoorlogse flatgebouwen' (ISBN: 9789066170940) geraadpleegd.

Streamers

"Voor het eerst is onze woningbouw weer op een hoopvol peil", voormalig burgemeester Martien van Helvoort in 1967 over de bouw van Hoogheem

"Het tochtte gewoon door onze kozijnen heen! ", Marij Dankers

"Alles was net opgeleverd en toen ging er op onze verdieping een keuken in de fik", Marij Dankers

14 / 28

GEMEENTE INFO
Oud papier:
20-07 Tongeren,Nergena, Luissel e.o.
20-07 Klein Hoekje - Nieuwe Wijk
21-07 Den Berg
21-07 Selissen en Selissenwal buitenroute; o.a. Dianabos, Vendelhof, gedeelte Munsel en Molenwijkseweg
24-07 Kerkeind
26-07 Keefheuvel e.o.
28-07 Centrum
28-07 Overig deel Oost + Zonnegolven e.o
03-08 Kalksheuvel
03-08 Klein Hoekje - Nieuwe Wijk
04-08 Selissenwal; alles binnen de straten Baandervrouwenlaan, Baanderherenweg, Achterbergstraat en Bosscheweg
11-08 Deel Oost tussen Brederodeweg / Hoogheem / en Dr. de Brouwerlaan / Robert Schumanlaan + In Goede Aarde
14-08 Munsel + deel Centrum- Breukelen
14-08 Kerkeind
15-08 Roderweg e.o.

Gemeentehuis Boxtel
Bezoekadres:
Markt 1 - 5281 AT Boxtel
Postadres:
Postbus 10.000 - 5280 DA Boxtel
Algemeen telnr: (0411)655 911

Burgerzaken heeft elke woensdag en donderdag avondopenstelling van 17.00 tot 19.30 uur.
LET OP: Burgerzaken werkt enkel op afspraak

Milieustraat:
Kruisbroeksestraat 22, Boxtel
Servicelijn: (0411) 655 911
Openingstijden: Wo-, do-, en vrijdag: 12.30-15.00 uur, zaterdag 10.00-16.00 uur

Aanvullingen week 28

Verleende omgevingsvergunningen
Keefheuvel 10, rooien: 3 linden

Evenementenvergunning
Zomerconferentie New Wine 2018
Verleende evenementenvergunning aan de Stichting Opwekking voor het organiseren van dit evenement op Landgoed Velder van zaterdag 21 juli t/m vrijdag 27 juli 2018

Bekendmakingen week 29

Verleende omgevingsvergunningen
Koningsvaren 2, bouw woning

Toestemming maken nieuwe uitweg
Lennisheuvel 23, aanleg nieuwe uitweg

Verbouwing bij u in de straat? Zó weet u ervan!

Wilt u weten wat wij over uw eigen buurt besluiten? Wilt u weten welke vergunningen wij hebben verleend of welke regelingen we hebben vastgesteld? Ga dan naar www.overuwbuurt.overheid.nl en meld u aan voor de e-mailservice bekendmakingen van Overheid.nl of download de app 'Over uw buurt'.

15 / 28

In de maanden mei en juni is het een welkom onderwerp van gesprek: ‘Heb jij al vakantie gepland? Waar ga je, gaan jullie, naartoe?’ Zoveel mensen, zoveel voorkeuren. De één gaat al jaren naar hetzelfde vakantieadres en voelt zich daar helemaal fijn bij. De ander moet er niet aan denken en pioniert de hele wereld over.

Het is eigenlijk niet anders als het gaat om werk: daar waar de één graag jaren met veel plezier bij dezelfde werkgever blijft, bloeit de ander in verschillende functies bij verschillende bedrijven. Waar ik als coach alert op ben, zijn mensen die diep in hun hart hun werkhorizon wel willen verbreden, èn het niet durven. Een vorm van vliegangst op het werk. Je kunt je voorstellen wat dat voor een drukte in het hoofd, stress in het lijf èn gedempt vakantieplezier met zich mee kan brengen. Zo zonde, want dat is juist kostbare vrije tijd die bedoeld is om, zowel fysiek als mentaal, vrij te bewegen.

Neem een voorbeeld aan Brabantse Ria uit het YouTube Vodafone-filmpje getiteld ’De eerste airmiles op je zeventigste’. Daar waar haar reisgenote An de grootste angst voor vliegen heeft, stapt Ria vol vertrouwen en met de zomer in haar bol in. Zoals Pippi Langkous zei: ‘ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk wel dat ik het kan.’ En ... zoals Vodafone zegt: ‘we want to help people do things for the #first time’. Bij het lezen van dit motto bedacht ik me, dat ik in mijn vak als coach mijn cliënten ook dat zetje op het gebied van hun werk (en leven) geef.

Mijn inspiratie voor jou: ga deze zomer jouw ‘first time’ ontdekken. Kom er achter wat je nog meer dan je al wist in je mars hebt. En … mocht je na de vakantie constateren dat dit zo inspirerend was, dat je ook naar nieuwe werktalenten op zoek wilt gaan … weet je welkom voor een kosteloos kennismakingsgesprek.

Overigens ben ik er ook even tussenuit; met zoonlief, en… met mijn lief en zijn kinderen. First time. Together. Alle vertrouwen dat het een heerlijke zomertijd samen gaat worden. Zo’n mooie zomer, met hier en daar een inspirerend first time moment, zo’n zomer wens ik jou ook!


Zomercolumn Jan van der Krabben

Zonnen op de Noordpool

Mogelijk dat mijn achterkleinkinderen het op het eind van deze eeuw ooit zullen beleven… zonnen op de Noordpool. Al pootje badend langs de kusten van de Noordelijke IJszee kunnen ze dan gezellig keuvelen over ijsberen, die daar vroeger leefden, maar intussen in het gebied niet meer voorkomen. Het schijnt al voorgekomen te zijn dat ijsberen opdoken in bewoonde gebieden in Noord-Canada en IJsland op zoek naar voedsel. De arme dieren zijn ter plekke afgeschoten. Dat voorspelt geen zonnige toekomst voor deze prachtige diersoort.

De ijskap op de Noordpool smelt in een razend snel tempo. Het lijkt of de deur van de ijskast helemaal open staat en we er bovendien een vuurtje onder stoken. Dertig jaar geleden lag er ongeveer acht miljoen vierkante kilometer Noordpoolijs. In 2018 is dat geslonken tot minder dan de helft. Ruim twintig jaar geleden mocht ik het genoegen smaken om vanuit Canada over het Noordpoolgebied terug naar Nederland te vliegen. Kijkend vanaf grote hoogte herinner ik me slechts één grote witte massa van sneeuw en ijs. Nu zal dat beslist een andere ervaring opleveren.

Smeltend zee-ijs van de Noordpool heeft blijkbaar geen direct gevolg voor de zeespiegel. Hoogleraar Arctische en Antarctische studiën Dr. Lourens Hacquebord zegt hierover: ’Of het water in de Noordpool is bevroren of ontdooid maakt voor de zeespiegel niet uit. Veel belangrijker is de functie van de Noordpool als de ijskast van de wereld. Het witte oppervlak van het ijs weerkaatst de warmte. Als het ijs verdwijnt stijgt de temperatuur want de ‘zwarte zee’ kan minder warmte weerkaatsen. Als hierdoor het landijs op Groenland gaat smelten zal de zeespiegel wel gaan stijgen. En dat is een groot gevaar voor laagvlaktes waar 60% van de wereldbevolking woont.’

Een ander mogelijk negatief effect in de toekomst is, dat het gebied tot grote internationale spanningen kan leiden. Het Noordpoolgebied ligt verspreid over Noorwegen, Zweden, Finland, Groenland, IJsland, Canada, Rusland en de Verenigde Staten. Die landen liggen al langdurig in de clinch met elkaar om de rechten over de enorme bodemschatten die in het gebied voorradig zijn.

Gelukkig dat mijn achterkleinkinderen van dat alles nog geen weet hebben. Ik mag hopen dat alle problemen vóór hun tijd de wereld uit zijn en dat ze in pais en vree van het Noordpoolzonnetje mogen genieten.


Dianne van Giersbergen gaat terug naar haar roots
Liempdse zangeres brengt nieuwe muziek uit met jeugdband Ex Libris

Dianne van Griesbergen kwam afgelopen mei nog in actie voor haar 'thuispubliek' tijdens het festival Limuscene. (Foto: Sander van Kasteren) Foto: Sander van Kasteren

Boxtel – Ze is pas 33, maar toch heeft metal- en klassiek zangeres Dianne van Giersbergen er al een flinke carrière op zitten. Ze begon al jong met zingen en is daar nog altijd dagelijks mee bezig: ze zong onder meer in de metalband Xandria, waar ze vorig jaar ook weer mee brak. Ondertussen is ze bezig met het schrijven van nieuwe muziek met haar eerste band Ex Libris.

De Liempdse zangeres Dianne van Giersbergen komt niet uit een bijzonder muzikaal gezin. Toegegeven; haar moeder luistert graag naar klassieke muziek en haar vader graag naar rock, maar écht diep in de muziek zitten pa en ma Van Giersbergen nu ook weer niet. "Mama luisterde graag naar Radio 4, terwijl papa Led Zeppelin opzette", vertelt Dianne. Zelf wist ze al op jonge leeftijd waar haar hart lag: "Ik schreef ooit in een poëziealbum dat ik zangeres of dolfijnentrainer wilde worden, waarbij dat laatste eigenlijk als grapje bedoeld was."

Talent
De jonge Dianne zong dan ook bijna altijd. Zó erg dat haar ouders en twee jongere zusjes er horendol van werden. Daarom werd de keuken van huize Van Giersbergen uitgeroepen tot 'zangvrije zone'. "Maar dan komt mijn persoonlijkheid kijken", lacht Dianne. "Ik liep dan door de bijkeuken en stopte even met zingen als ik door de keuken kwam, om vervolgens direct als ik die uit liep verder te zingen."

Dianne van Giersbergen over haar passie voor muziek: "Ik was vroeger al écht anders als de radio aanstond." (Foto: Jeroen Moerdijk) Foto: Jeroen Moerdijk
Zangeres Dianne van Giersbergen met haar bandgenoten van Ex Libris. (Foto: Jeroen Moerdijk) Foto: Jeroen Moerdijk

"Toen ik vier was mocht ik dan ein-de-lijk bij het kinderkoor", vertelt de Liempdse met enig gevoel voor dramatiek. "Mijn ouders merkten namelijk al vroeg dat ik écht anders was zodra de radio aanstond. Ze hebben beiden niet in een situatie gezeten waarbij ze muzikaal onderwijs konden krijgen, dus ze gunden mij dat." Bij het kerkkoor, geleid door 'juf' Miriam van den Boer van basisschool De Oversteek, deed Dianne haar eerste zangervaring op.

Al snel kwam ze terecht op de Boxtelse muziekschool, waar haar talent niet onopgemerkt bleef. In die tijd leert ze ook haar eerste bandgenoot/eerste drummer van Ex Libris kennen, waarmee ze besluit een band op te richten: "Drummer Joost (van de Pas -Red.) en ik luisterden naar dezelfde muziek, zoals bijvoorbeeld Nightwish. Het klikte muzikaal goed." Zo zag in 2004 Ex Libris het levenslicht.

Geen rekenwonder
Al snel kon de muziekschool Dianne niets meer leren en startte ze met privélessen bij Sef Pijpers Senior. Anders dan het zingen was school, met name het vak rekenen en later wiskunde, lastig. "Ik heb dyscalculie", biecht de Liempdse op. Het beangstigde haar: "ik weet nog dat ik in groep 6 dacht: Mijn cijfers voor rekenen zijn zó laag. Hoe kan ik nu ooit naar de havo en dus daarna naar het conservatorium?"

Havo bleek door de slechte resultaten op rekengebied dan ook te hoog gegrepen voor Dianne. Maar het afronden van de mavo lukte prima. "Daarna heb ik twee jaar mbo gedaan. Ik leerde voor activiteitenbegeleider." Het ging haar niet goed af: "Ik kon dat niet; knutselen met mensen. Ik wilde zélf creatief zijn!" Het leidde ertoe dat de jonge Dianne een vavo-opleiding (Voortgezet Algemeen Volwassenen Onderwijs) ging volgen. Doordat ze alle wiskunde-uren dubbel doorloopt, rondt ze haar havo af met een 7 voor wiskunde. Het is haar laatste struikelblok op weg naar haar droom. "Tegenwoordig heb je Excel", lacht ze.

Het jaar daarop start ze aan het conservatorium in Arnhem, dat ze probleemloos doorloopt. "Ik had een fantastische docente, Elena Vink", blikt Van Giersbergen terug. "Die opleiding voelde echt als thuiskomen!" In 2012 rondt ze haar master af, waarbij ze ook een extra minor musiconomie bij docent mr. dr. Ton Lamers doorloopt en hiervoor een businessplan schrijft voor haar rol als zangeres in de crossover tussen metal en klassieke muziek. Ze speelt met haar band Ex Libris op haar examen een versie van Ave Maria, begeleid door een zessnarige basgitaar. Ook haar scriptie behandelt de cross-over tussen klassieke muziek en metal waarin ze zichzelf zo thuis voelt. Die voorkeur is, zo geeft ze zelf ook toe, als je terugkijkt waarschijnlijk een gevolg van de verschillende muzieksmaken van haar ouders.

Buiten de inrichting van een zangvrije zone kreeg Van Giersbergen veel steun van haar familie, volgens eigen zeggen haar trouwste fans. "Ik ben daar echt blij mee. Bij veel muzikanten is dat heel anders!"

Xandria
Haar optredens blijven niet onopgemerkt: ergens in het najaar van 2013 gaat de telefoon. Aan de andere kant van de lijn zit de producer van de Duitse metalband Xandria. Hij heeft kort daarvoor te horen gekregen dat zangeres Manuela Kraller het voor gezien houdt terwijl de opnamestudio voor het zesde album Sacrificium al geboekt is. De band is op zoek naar een nieuwe zangeres en Van Giersbergen gaat op het aanbod in.

Sacrificium gooit hoge ogen en vindt haar weg in de hitlijsten. De band heeft letterlijk honderden boekingen op de agenda staan en de wisselwerking tussen de krachtige zang van Dianne en de ervaren band zorgt ervoor dat zowel de zangeres als haar bandgenoten groeien in bekendheid en populariteit. "Het was een hele intensieve tijd", blikt Van Giersbergen terug. "Ik heb er veel bekendheid aan te danken. Maar eigenlijk ging onze bekendheid hand in hand; ik heb veel aan de band te danken en de band is ook nog bekender geworden dankzij mij."

Opvolger Theater of Dimensions wordt begin 2017 uitgebracht en doet daar nog een schepje bovenop. Ook dit album krijgt goede kritieken, met name op het gebied van zang. 'Formidabel' noemt de populaire metalsite Metalunderground haar stem.

Keerzijde
Het succes heeft echter ook een keerzijde, zo leerde de zangeres. "Voor mij was wat er verwacht werd, en dan heb ik het niet alleen over toewijding, maar ook qua tijd en geld, niet meer gezond", vertelt ze, nog steeds geëmotioneerd. "Er werden tours met vier tot zes shows per week gepland en dat over een periode van zo'n anderhalf jaar lang, met tussendoor maar enkele weken vrij." Onwerkbaar volgens Van Giersbergen: "Ondanks dat het allemaal als een rockband klinkt, sta ik toch behoorlijk intensief opera te zingen. Er is een reden dat een opera nooit zes dagen op rij opgevoerd wordt: dat is voor het instrument niet op een gezonde manier vol te houden."

Ook financieel gezien maakte Xandria haar niet veel wijzer: volgens Van Giersbegren belandde veel geld dat de band verdiende in slechts enkele zakken. En dat waren niet die van de muzikanten. Het leidde ertoe dat ze in juni 2014 haar eigen sieradenmerk 'Precious Metal' oprichtte, waarvoor ze sieraden maakt van gebruikte (bas-) gitaarsnaren en drum bekkens. De verkoop van deze sieraden op de merchtafel gaf haar een zakcentje om tijdens de tour toch een vorm van inkomen te hebben.

Afscheid
Na een lange periode van twijfel en onzekerheid hakte Van Giersbergen in september 2017 de knoop door en keerde ze Xandria de rug toe. Directe aanleiding was de reactie van de band en het management toen ze het in haar ogen te drukke tourschema aankaartte. "Hun reactie was er een in de geest van: 'Dit is wat jij wilde, jij koos hiervoor.' Toen ik aangaf dat het voor de gezondheid van mijn stem te zwaar zou gaan worden, werd zelfs gezegd: dan ga je maar playbacken!" Het was de druppel voor de Liempdse zangeres: "Voor mij was dat een teken dat Xandria een bedrijf was geworden in plaats van een band. Dat is dan misschien ook wel de Duitse mentaliteit; waarbij de zaak eigenlijk ver boven de werknemer lijkt te gaan. Je denkt: het is Duitsland, ons buurland, maar er is zo'n enorm verschil in mentaliteit!"

Dat gevoel werd nogmaals bevestigd op 12 september 2017 toen de band een bericht naar buiten bracht waarin werd aangegeven dat Dianne 'niet meer kon optreden met de band' en meteen ook de komst van haar vervanger werd aangekondigd. Het leidde tot een emotioneel statement op Facebook, waarin de Liempdse een dag later haar vertrek in niet mis te verstane bewoordingen toelichtte. "Ik wilde vooral eerlijk zijn. Ik heb nooit een cent verdiend aan die periode bij Xandria!", blikt Van Giersbergen terug. De zangeres kreeg steun uit onverwachte hoek: de tot dan toe zwijgzame oud-zangeressen Manuela Kraller en Lisa Middelhauve verklaarden op Facebook om soortgelijke redenen de band te hebben verlaten.

Een terugkeer bij Xandria lijkt daarom ook uitgesloten: "of er moeten daar een heleboel mensen weg gaan. Het was zelfs zo erg dat een bandlid bijna een jaar lang niet tegen mij praatte. Niet omdat we ruzie hadden, maar omdat ik een vrouw was en zijn vrouw er niet blij van werd als hij met mij omging."

Terug met Ex Libris
Haar vertrek bij de Duitse rockers van Xandria deed mogelijk nog meer stof opwaaien dan haar komst in 2013. Op haar eigen fanpagina kreeg ze veel bijval. Ook nu krijgt Xandria het nog regelmatig te verduren op de sociale media van fans die het niet eens zijn met hoe al verschillende keren bandleden aan de kant werden gezet. 'Een dure, maar waardevolle les', noemt Dianne het zelf. "Ik heb ervan geleerd dat je altijd voor jezelf moet opkomen."

Het afscheid betekende ook dat ze weer meer tijd kreeg voor haar (jeugd)band Ex Libris. Tijdens haar laatste jaar bij Xandria merkte Van Giersbergen al dat ze zichzelf steeds vaker terugtrok naar wat je met een beetje fantasie 'haar jeugdliefde' kan noemen. "Ex Libris is eigenlijk nooit echt weggeweest. En toen ik terugkwam bij die band merkte ik dat die handschoen me wel heel goed paste. Ik ben dan ook superblij dat die jongens op mij gewacht hebben!"

Met 'die jongens' bracht ze inmiddels deel één van drieluik 'Ann' uit. "Alles draait daarbij om het getal drie", lacht Van Giersbergen. Op alle drie de albums staan drie songs die gaan over één Anna. Op het eerste album is dat Anne Boleyn, de tweede vrouw van de Engelse vorst Henry VIII, op de andere twee delen is dat weer een andere 'Ann'. Ook die naam bevat natuurlijk drie letters en bovendien wordt de naam van iedere hoofdrolspeelster weer net iets anders geschreven; drie schrijfwijzen dus.

Dramatiek
Het leven van Boleyn fascineert haar: "Ik ben altijd al een groot fan van de Engelse geschiedenis geweest. Anne was haar tijd vooruit." De nog jonge Anne wilde zich niet schikken in haar rol als maîtresse van de koning en dwong daarmee een scheiding af. Omdat dat niet kon in de katholieke kerk, leidde dit tot de oprichting van de Anglicaanse Kerk. "Daarmee is zij echt een key figure in de Engelse geschiedenis." De meeste van de in totaal zes vrouwen die de Engelse koning heeft gehad kwamen er niet best vanaf en dit gold ook voor Boleyn. In 1536 werd ze onthoofd voor verschillende vage misdaden. Haar hoofd wordt niet afgehakt met een bijl, maar met een zwaard, wat als meer humaan werd gezien. Historici gaan ervan uit dat Henry die keuze maakte om zelf in aanzien te stijgen.

Zo zit het nieuwe drieluik vol dramatiek. De Liempdse zangeres geeft aan daar wel van te houden: "Ik vind het fantastisch om echt in de huid van iemand te kruipen!" Het past bij haar klassieke opleiding aan het ArtEZ conservatorium. "En ik vind mineur gewoon veel mooier klinken dan majeur!", doelt de zangeres op de meer onheilspellende mineur-klankkleur. De goedlachse zangeres vindt het heerlijk om in een dramatische, zware rol te kruipen als ze zingt: "Dat is echt onderdeel van wie ik ben. Die twee uitersten zitten echt in mij. Daar schipper ik een beetje tussen."

Altijd zingen
Nu, in de relatieve rust na Xandria, woont de zangeres 'in de buurt van Breda'. Waar precies, wil ze liever niet naar buiten brengen. "Ik kan prima over straat hoor, maar dat wil ik graag zo houden, haha!" Dat hele 'bekend zijn', geldt sowieso wat minder in het dagelijks leven, buiten de metalscene. "Maar als ik naar een concert van collega's ga, dan word ik daar gezien als 'de zangeres Dianne van Giersbergen'."

Echt veel moeite heeft ze daar niet mee. "Veel fans denken mij goed te kennen, maar eigenlijk kennen ze maar zo'n 30 procent van mij. Ze vullen zelf die overige 70 procent aan. Dat vind ik overigens zalig: het maakt omgaan met feedback, en vooral de negatieve vorm, veel makkelijker." Volgens haar draagt dat ook bij aan het droombeeld dat mensen vaak hebben van hun idolen: "Dat zijn uiteindelijk ook gewoon mensen. Daarom moet je je helden eigenlijk nooit ontmoeten!"

Nog steeds is de Liempdse bijna altijd bezig met zingen: naast haar band geeft Dianne ook zanglessen. En hoe zit dat dan vandaag de dag met de 'zangoverlast'? Die valt reuze mee. "Ik heb in ieder geval geen klagende buren. Sterker nog; ze zitten bij mij op zangles", vertelt ze gniffelend.

Precious Metal
Naast haar zangcarrière is Van Giersbergen druk in de weer met haar sieradenmerk. Daarbij combineert ze haar passie voor muziek met het zakelijk inzicht dat ze opdeed in eerdergenoemd minor musiconomie tijdens haar master. "De sieraden zijn gemaakt van gebruikt muzikaal materiaal, zoals bekkens en snaren", vertelt ze. "De verkoop gaat via Facebook, waar je vaak in direct contact met de koper staat." Bovendien is de naam 'Van Giersbergen' inmiddels wel bekend in de scene, evenals haar sieradenmerk. Dat leidt tot leuke taferelen. "Epica bijvoorbeeld", vertelt de zangeres enthousiast, "doneert vaak spullen en geeft daarbij zelfs aan bij welke show het materiaal is gebruikt. Laatst ging een stel trouwen dat elkaar had ontmoet bij een concert van de band. Ze wilden een ring gemaakt van materiaal tijdens de show waarbij ze elkaar ontmoetten." Haar sieraden zijn te vinden op www.facebook.com/preciousmetaljewelry

Je zou bijna vergeten dat ondanks alles wat Dianne heeft meegemaakt ze pas 33 jaar is en dus nog een hele carrière voor zich heeft. We confronteren haar met een uitspraak die ze exact tien jaar eerder deed tegenover het Brabants Dagblad: "In stukken uit de hoogromantische periode kan ik mijn ei kwijt. De techniek van de lange ademlijnen komt hier vooral voor. Toch zegt mijn lerares dat ik het zorgvuldig moet opbouwen. Over tien jaar ben ik zover." Er volgt een hartelijke lach. "Het is wel waar. Vooral het gemak waarmee dit nu gaat. Er is zo veel body bij gekomen!" Desgevraagd geeft de zangeres aan nog wel iets te voelen voor een klassiek album. "Maar voor nu wil ik echt dat de focus bij Ex Libris ligt!"

Die ligt er, want deel twee van het drieluik 'Ann' is inmiddels in de maak. 'Ann' wordt in een gelimiteerde oplage uitgebracht. Later zullen nog het verzamelalbum en een dubbelvinyl verschijnen.

Streamers

"De keuken was een verboden zone om te zingen"

"Fans kennen maar 30 procent van mij"

"Ik heb nooit een cent verdiend aan de periode bij Xandria"

"Ik vind mineur gewoon veel mooier klinken dan majeur!"

Het statement van het management van Xandria

Natuurlijk hebben wij ook Xandria gevraagd over hoe de band terugkijkt op de breuk met Van Giersbergen. Zij stuurden ons het volgende statement:

"Het tourschema van Xandria was niet zwaar, in het bijzonder vergeleken met dat van andere bands. In tegenstelling, het werd zeer beperkt om Dianne tegemoet te komen. Als gevolg daarvan was het financiële inkomen niet zo hoog als het had kunnen zijn. Dit gezegd hebbende: iedereen in de band kreeg altijd een gelijk deel."

21 / 28

Einde van een tijdperk op Stapelen

Arno Burg, met een aantal exemplaren van 'Het Christelijk Oosten', dat 'zijn' instituut uitgaf. (Foto: Sander van Kasteren) Foto: Sander van Kasteren

Pater Arno Burg (96) gaat voor het eerst op zichzelf wonen

Boxtel – Een uniek tijdperk voor Boxtel loopt ten einde. Na ruim 103 jaar Stapelen bewoond te hebben verlaten de paters het kasteel voorgoed. Begin mei maakten de Paters Assumptionisten bekend een koper te hebben gevonden voor het kasteel, de kasteeltuin en een bijgebouw, bij Boxtelaren beter bekend als 'het schooltje'. En dat betekent dat de huidige resterende bewoner, een pater van gevorderde leeftijd, moet verhuizen. Uiterlijk 1 september dit jaar zal hij de deur achter zich dichttrekken. Reden om met hem, archivaris Arno Burg, de geschiedenis door te nemen.

Foto: Sander van Kasteren
Foto: Sander van Kasteren
Foto: Sander van Kasteren
De kasten, serviesstukken en het overige meubilair zijn voorzien van keurige stickers met een nummertje erop. (Foto: Sander van Kasteren) Foto: Sander van Kasteren
Foto: Ruud van Casteren

96 jaar is hij. En deze zomer gaat hij voor het eerst op zichzelf wonen. Pater Arno Burg woonde sinds halverwege de jaren 90 op Kasteel Stapelen. Zijn geschiedenis met het kasteel gaat echter veel verder terug, waarover later meer. Nu moet hij vanwege de naderende verkoop verhuizen.

Burg was jarenlang archivaris van het kasteel en de assumptionisten en is als we hem spreken druk doende het archief klaar te maken voor de verhuizing. In de kamer waar we hem spreken op een bloedhete zomerdag zijn alle kasten, serviesstukken en het overige meubilair voorzien van keurige stickers met een nummertje erop. Klaar voor de verhuizing, of de verkoop.

Het archief van het kasteel wordt, als Brabants erfgoed, ondergebracht bij het BHIC, het Brabants Historisch Informatie Centrum. Kopieën van het archief worden, voor zover dat mogelijk is, ondergebracht bij Heemkunde Boxtel. Het tweede archief, dat van de Paters Assumptionisten, gaat naar het Erfgoedcentrum Nederlands Kloosterleven in Sint Aghata, nabij Cuijk.

De pater oogt monter, ondanks zijn gevorderde leeftijd. Toch kampt hij wel degelijk met de gevolgen van zijn ouderdom: "Je hoort, proeft en ruikt wat minder." Mensen schatten hem vaak jonger in dan de 96 jaar die hij toch echt oud is. Niet altijd even handig, doelt de pater op zijn door ouderdom wat zwakkere lichaam. Hij geeft aan het werk als archivaris met veel plezier te hebben gedaan. Nu is dat echter voorgoed voorbij.

Congregatie der Assumptionisten
De organisatie waarvan de paters lid zijn heet voluit de congregatie der Assumptionisten en werd in 1845 door Pater Emmanuel d'Alzon (1810-1880) gesticht in het Franse Nîmes. De Assumptionisten staan voor een religieuze beleving waarbij onderwijs, de pers en de eenheid binnen het Christendom belangrijk gevonden worden. Ze gaven een eigen krant uit, La Croix.

De Assumptionisten werden rond 1900 uit Frankrijk verbannen nadat zij de kerkpolitiek in dit land aanvielen. De affaire leidde er uiteindelijk toe dat de seculiere Jood Alfred Dreyfus, achteraf bleek onterecht, werd beschuldigd van spionage voor het Duitse Rijk. Later probeerden conservatieve krachten in Frankrijk de ontmaskering van de echte spion, een hooggeplaatste militair genaamd Ferdinand Walsin Esterhazy, in de doofpot te stoppen.

Deze affaire, die bekend staat als de Dreyfusaffaire, droeg eraan bij dat de seculiere republikeinen aan de macht kwamen. Als antwoord daarop werden na een rechtszaak enkele religieuze groeperingen, waaronder de Assumptionisten, in ballingschap geplaatst. Niet meer welkom in Frankrijk vestigden de Assumptionisten zich op verschillende tijdelijke plaatsen in Nederland en België. Maar met name in ons land waren de Assumptionisten toe aan een wat permanentere vestigingslocatie.

De toenmalige eigenaars van Kasteel Stapelen, de vermogende familie Mahie, waren zeer godsdienstig gezind, met name de vrouw des huizes, Marie-Louise Mahie. Nog bij leven van haar man wordt de Heilig Bloedprocessie in het kasteelpark gehouden. Haar wens was dat dit gebruik en de devotie tot het Heilig Bloed ook na haar vertrek voortgezet zouden worden. Na de dood van haar man Gerardus wilde zij haar bezit daarom graag aan mannelijke religieuzen verkopen.

Daartoe plaatste Mahie begin 1914 een advertentie in La Croix. Zo kwam het dat de Assumptionisten via hun eigen krant een permanente vestigingslocatie in Nederland in de schoot geworpen kregen. Toen ging het snel en in juli datzelfde jaar was er al een voorlopig verkoopcontract tussen de congregatie der Assumptionisten en mevrouw Mahie.

Vertraging
De verkoop liep uiteindelijk toch vertraging op omdat de grote Franse baas van de Assumptionisten, de generale overste, wegens de net uitgebroken Eerste Wereldoorlog niet naar Boxtel kon komen om de verkoopovereenkomst te tekenen. Pas op 19 oktober 1915 kon de koop door de daartoe gedelegeerde plaatselijke overste van de Assumptionisten, Louis-Antoine Verhaegen, worden gesloten.

Op 6 januari 1915 vestigden de Assumptionisten zich echter al op Stapelen. Een periode die ruim een eeuw zou duren. Zij begonnen met een klein groepje jongens en slechts enkele paters. Na de oorlog groeide het aantal leerlingen al snel naar vijftig jongens.

"Mahie was intussen al lang vertrokken naar Vught", vertelt Burg. Omdat het kleinseminarie, zeg maar de basisopleiding tot het priesterschap, al snel uit haar (kasteel)jasje groeide, besloten de Assumptionisten op de eveneens aangekochte landerijen een nieuwe (internaat)school te bouwen. Dit gebouw, het Missiehuis, is nu in handen van Woonstichting St. Joseph die er vandaag de dag appartementen in verhuurt. Later, na diverse uitbreidingen, werd ook dit gebouw te klein en werd 'het schooltje' gebouwd. Hierin vestigde Omroep Dommelland zich uiteindelijk.

Internaatopleiding
"Ik ben in 1935 naar Assumptionisten in Boxtel gekomen vanwege een neef van mijn moeder. Die was Assumptionist en werkte die tijd in Jerusalem. Zodoende kende ik die groep een beetje", vervolgt Burg. "Alles bij elkaar is dat meer dan 80 jaar geleden, dus zo heel veel herinner ik mij er niet meer van. Maar het was wel mijn ideaal om later ergens te werken in Afrika of zo. Van die vage ideeën", lacht hij.

De pater kijkt met veel plezier terug op die tijd: "Zes jaar heb ik er gezeten. Het was een normale internaatopleiding: er was sport, studie, spel. Ik was hier altijd graag, moet ik zeggen. We gingen vaak voetballen in het park." In datzelfde park voetbalde ook Noud van Melis. Later zou hij uitgroeien tot een van de meest scorende spitsen ooit van het Nederlands Elftal. Burg: "Hij zat een jaar onder mij. Nadat hij hier wegging is hij bij Eindhoven midvoor geworden. Ik zeg niet dat hij het voetballen hier heeft geleerd, maar hij heeft het hier wel veel gedaan!"

Op Stapelen werd ook gebeden. Sowieso 's ochtends de eucharistieviering en in de loop van de dag werd samen met de paters een gedeelte van het koorgebed gebeden. "Een beetje voorbereiding op het kloosterleven dat je zou kunnen gaan leiden", lacht Burg. "We hadden toen weinig contact met het kasteel. Er was een smederij, een timmerij en er woonde van tijd tot tijd een pater. Maar in de tijd dat ik hier zat werd het kasteel weinig gebruikt."

Voor de vijfdejaars studenten was er wel een keer per maand een 'academische zitting'. Ook dit hoorde bij de priestersopleiding. Pater Burg kan het zich nog goed herinneren: "Dat was op zondag rond 17.00 uur in de Ridderzaal, om het een beetje aanzien te geven. Dan werd er twee uur lang gediscussieerd onder leiding van een pater." Het maakte altijd grote indruk op hem.

Duitsers
Na de zes jaar durende internaatopleiding besloot de inmiddels volwassen Arno dat de priestersopleiding hem wel wat leek. Dit betekende dat hem nog één jaar noviciaat, een soort inleidingsjaar op het kloosterleven, en zeven jaar grootseminarie te wachten stonden. "De bedoeling was om in 1941 met een groep van zo'n zestien man het noviciaat te doen op het kasteel", vertelt Burg.

Dat liep echter anders omdat inmiddels de Tweede Wereldoorlog uitgebroken was. De Duitsers namen de school in het voorjaar van 1942 in en hielden er kwartier. Pater Burg vertelt geanimeerd verder: "De jongens, zo'n 200 destijds, werden eruit gezet en gingen naar verschillende plaatsen. De paters werden toen op het kasteel ondergebracht. En wij als novicen gingen naar Moergestel. Daar stond een villa leeg die Hoogen-Huizen heette. Dat wás ook echt een hoog huis, waar wij het noviciaat afrondden."

En zo werd het kasteel door de oorlog eigenlijk een soort 'uitwijkmogelijkheid' waar de Paters Assumptionisten woonden en tegelijkertijd de Duitsers, gelegerd in het Missiehuis, 'een beetje in de gaten konden houden'. Zodoende raakte Stapelen tijdens en na de oorlog weer volop in gebruik.

Na het noviciaat ging Burg drie jaar naar het grootseminarie in Bergeijk. "De hoofdmoot daar was filosofie, maar we kregen ook vakken als wetenschappen en geschiedenis", vervolgt de pater. "We zaten daar met wel 100 jongelui. Ook dat was een heel gezellige tijd. Maar het was wel erg improviseren, in verband met de oorlog", aldus Burg. Later studeerde hij verder in Frankrijk.

Oosterse kerken
Na de oorlog zette hij zijn studies voort in Frankrijk waar de Assumptionisten een internationaal studiehuis hadden, ten zuiden van Parijs. Hij leefde er met confraters uit Oost-Europa, zoals Bulgaren, Roemenen en Grieken. Daar groeide zijn interesse voor de Oosterse kerken en de eenheid tussen de kerken.

Zich hiervoor inzetten was een van de doelstellingen van de Assumptionisten, aldus de pater: "Sinds eeuwen zijn de christenen in deze landen afgescheiden van hun katholieke medebroeders in het Westen, alhoewel zij als christenen heel dicht bij elkaar staan. Op verzoek van Rome hebben de Assumptionisten zich sinds het begin van hun bestaan met deze problematiek beziggehouden. Ze werken nog steeds in deze landen." Ook in Nederland was grote belangstelling voor de oosterse kerken en om hier te werken studeerde Burg van 1949 tot 1952 in Rome aan het Instituut voor oosterse studies. In Nijmegen was intussen het Byzantijns Instituut opgericht.

Om bij te dragen aan deze groep zou Burg terugkomen naar Nijmegen, maar het lot had andere plannen met hem: hij werd op missie gestuurd naar Libanon, waar hij groepsleden van de Syrische Katholieke kerk hielp in het opleiden van nieuwe geestelijken. De pater verbleef gedurende zes jaar in Charfé, het grootseminarie van deze kerk, gelegen in de bergen ten noorden van Beiroet.

Wereldburger
Burg: "Ik heb daar zelf geschiedenis- en bijbellessen gegeven. Zo leer je de kerk ook van binnenuit kennen." Het maakte hem tot een ware wereldburger. Naast Nederlands spreekt hij Engels, Duits, Frans, Italiaans en een beetje Russisch. Ook over die tijd is hij overwegend positief: "Later in mijn leven heb ik daar veel plezier van gehad: ik had me niet alleen de theoretische kennis eigen gemaakt die je in Rome opdeed, maar ook de praktische. Zij beleefden die liturgie. Je zag hoe het allemaal liep."

Zo vertelt hij over een lokaal gebruik dat ons hier wellicht zou verbazen: vrouwen die in verwachting zijn lopen onder de kist van overledene die ten grave wordt gedragen door. Dat bevordert de kans op een succesvolle zwangerschap, zo is de gedachte. "De kleine gebruiken van alledag", aldus de pater nuchtertjes. In 1958 zat de missie erop: in Libanon brak oorlog uit. Samen met de opdrogende stroom aan studenten reden genoeg om te vertrekken.

Terug in Nederland legt de inmiddels 36-jarige Burg zich enkele jaren toe op het geven van lessen op het grootseminarie in Bergeijk. Daarna vestigt hij zich in Nijmegen om zich alsnog in te zetten in voor de Byzantijnse studies. Het centrum brengt een eigen tijdschrift uit: Het Christelijk Oosten, waarvan pater Burg van 1965 tot zijn pensionering in 1992 directeur is. Vanwege het opdrogen van nieuwe aanwas bij de Assumptionisten wordt een samenwerkingsverband met de universiteit gerealiseerd. Met veel enthousiasme wordt het werk voortgezet als para-universitair instituut dat opereert onder de vleugels van de Radboud Universiteit.

Terugkeer naar Stapelen
Burg besluit voor de laatste maal terug te keren naar het 'moederhuis': Kasteel Stapelen. In de woelige jaren 60 en 70 begon ook daar de leegloop bij de Assumptionisten merkbaar te worden. Het Missiehuis kwam deels leeg te staan. De paters stonden echter vrij stevig met beide benen in de Boxtelse samenleving. Een innige samenwerking met het Jacob-Roelandslyceum werd een feit. Het Missiehuis werd de gymnasiale afdeling van (destijds) het Jacob-Roelandscollege en samen vormden zij het Jacob-Roelandslyceum. De paters gaven er les in verschillende vakken en een van hen werd conrector. Een pater schopte het in die periode zelfs tot gemeenteraadslid.

Die tamelijk vooruitstrevende houding past de Assumptionisten: ook Arno Burg is daar een voorbeeld van. Op zijn 96e is hij nog behoorlijk behendig met de computer. Ook loopt hij vrijwel dagelijks van het kasteel naar het archief, of wandelt hij wat door het kasteelpark. Daarom is hij in goede conditie, ondanks eerdergenoemde ouderdomskwaaltjes. Toch valt de aankomende verhuizing hem zwaar. De 96-jarige pater heeft gedurende zijn hele volwassen leven in communiteiten gewoond. Met een beetje fantasie zou je dus kunnen stellen dat hij voor het eerst op zichzelf gaat wonen.

Dat zal zijn in het Wereldhuis, waar hij hoopt wat te kunnen lezen en wellicht ook wat te schrijven. "Ik kan mezelf daarmee goed bezighouden", vertelt hij droogjes. Hij zal het goed hebben, zo verwacht hij. Maar bij wonen in een kasteel komt het natuurlijk niet in de buurt.

Streamers

"Ik was hier altijd graag, moet ik zeggen. We gingen vaak voetballen in het park"

"Ik heb in Syrië zelf geschiedenis- en bijbellessen gegeven. Zo leer je de kerk ook van binnenuit kennen."

"Ik kan mezelf goed bezighouden"

24 / 28

Investering in (zomer)plannen? Heerlijke tijd van het jaar; vakantieplannen, voorbereidingen, maar wellicht ook verhuisplannen. Of nog een andere optie: Wil je een woning kopen om te verhuren? Dan hebben wij goed nieuws. Wij hebben sinds kort nog meer mogelijkheden. Wij zijn een van de geselecteerde kantoren die de Woonfonds Woningverhuur Hypotheek mag aanvragen.

Woningverhuur, overal in Nederland
Iedereen is welkom, in heel Nederland. Met deze gedachte komt Woonfonds de markt in. En dat is mooi, want dat was bij andere aanbieders nog wel eens lastig. Dit terwijl een investering in een woning in een dorp net zo interessant zou kunnen zijn als in de stad.

Woningverhuur mogelijk eerder haalbaar
Net als andere aanbieders vraagt Woonfonds jou ook om eigen geld in te brengen. Bij de Woningverhuur Hypotheek kun je tot 70% van de woningwaarde in verhuurde staat financieren. Wat bij Woonfonds anders is, is dat zij jouw huurinkomsten tot 80% meenemen en toestaan dat je tot 50% van de marktwaarde van de woning aflossingsvrij financiert. Daarnaast hoef je bij Woonfonds niet versneld af te lossen. Hierdoor wordt een Woningverhuur Hypotheek mogelijk eerder haalbaar voor jou.
Dus wil je naast die fijne zomervakantieplannen de mogelijkheden met betrekking tot het kopen van een woning om te verhuren bespreken? Ook daarvoor kun je tijdens de vakantie bij ons terecht.
Er ligt dan ook nog een presentje voor je klaar, want het allerbelangrijkst voor een vakantie is: ga goed beschermd op reis.
Wij wensen jullie een hele fijne zomervakantie toe!


Onze zomervakantie staat in het teken van gezinsuitbreiding. Natuurlijk gaan wij eerst lekker op vakantie om ons goed voor te bereiden op ons nieuwe gezinslid. Omdat het voor ons alweer even geleden is moeten wij ons weer inlezen en ons huis een beetje aanpassen. Het zal wel even wennen zijn om dit extra gezinslid in ons gezin op te nemen, zeker omdat het in principe maar voor een jaar is. Op ons rust namelijk de zware taak het gezinslid klaar te stomen voor het grote werk. Een super verantwoordelijke taak waar wij als gezin goed over hebben nagedacht, zeker omdat het ook voor onze twee jongens enige flexibiliteit vraagt. Wij krijgen gelukkig voldoende ondersteuning van professionals die ons op weg helpen de juiste dingen te doen.

Het nieuwe gezinslid zal zeker in het begin veel aandacht krijgen van de omgeving. En ja ik weet zeker dat de 'Ahhh wat een schatje' en 'O wat een liefie' veelvuldig de revue zullen passeren. Wij zullen er ook aan moeten wennen dat wij regelmatig aan mensen moeten uitleggen dat zij bepaalde dingen even niet moeten doen, omdat het de training en opleiding kan verstoren. En ja, ook zal ons nieuwe gezinslid bepaalde regels moeten overtreden; dat zal ook voor ons even wennen zijn. Nu al sorry voor de mogelijk overlast.

Ik laat het hierbij en wil dus met een 'Cliffhanger' jullie aandacht vasthouden.

Ik wens iedereen een hele goede vakantie en hoop jullie na de vakantie in goede gezondheid weer als lezer te mogen begroeten.

O ja, en dan nog dit: zorg dat als je weg bent je huis een bewoonde indruk maakt, zodat de backpackende inbreker jullie huis niet gaat gebruiken om de nacht door te brengen.


25 / 28

Box & Breakfast; uniek overnachten in het buitengebied van Boxtel
Basic overnachtingen moeten toeristen lokken

Foto: Sander van Kasteren

Liempde/Boxtel – In het buitengebied van onze gemeente staan sinds eind mei vijf kubussen, gemaakt van plexiglas, dekzeil en herbruikbare bouwmaterialen. In zo'n 'Box & Breakfast' kunnen toeristen genieten van een exclusieve overnachting in de Boxtelse of Liempdse natuur. De verslaggever van DeMooiBoxtelKrant werd uitgenodigd voor zo'n '1000-sterrenovernachting' onder de Liempdse sterrenhemel en mocht zich afvragen of dit nu hét middel is om toeristen naar onze gemeente te lokken.

Na een fietsritje van een half uur van mijn woning in Boxtel Breukelen naar het buitengebied van Liempde mag ik mijn 'overnachtingskit' afhalen bij Jos Sanders in Café 't Groene Woud in Kasteren. Daarin zit het ontbijt voor de volgende ochtend, een schone handdoek, een thermosfles met kokend water en dat was het wel zo'n beetje. Niet voor niets wordt vermeld dat de overnachting erg basic is.

Kubus
"Die weg uitrijden en aan het eind, bij het wildbord rechts het weiland op." Ik herhaal de woorden van Sanders zachtjes voor mezelf, zodat ik ze beter kan onthouden, want mijn navigatie heb ik, eveneens heel basic, uitgezet. Eenmaal het weiland opgedraaid wordt de rit hobbelig. Even later wordt het pad bijna onbegaanbaar. Ik besluit geen risico op lekke banden te nemen en het pad verder te lopen. Dan doemt daar de kubusvormige Box op.

Foto: Sander van Kasteren
Foto: Sander van Kasteren
Foto: Sander van Kasteren
Foto: Sander van Kasteren
Foto: Sander van Kasteren
Foto: Sander van Kasteren
Foto: Sander van Kasteren
Foto: Sander van Kasteren
Het ontbijt is ruim bemeten voor één gast. Foto: Sander van Kasteren
Foto: Sander van Kasteren
Foto: Sander van Kasteren
Foto: Sander van Kasteren
Foto: Sander van Kasteren
Foto: Sander van Kasteren
Foto: Sander van Kasteren
Foto: Sander van Kasteren
Foto: Sander van Kasteren
Foto: Sander van Kasteren
Foto: Sander van Kasteren
Foto: Sander van Kasteren
Foto: Sander van Kasteren
Foto: Sander van Kasteren
Foto: Sander van Kasteren
Foto: Sander van Kasteren
Boer Theo Timmermans bekijkt de Box & Breakfast op zijn landgoed. (Foto: Sander van Kasteren) Foto: Sander van Kasteren

Die kubus meet zo'n drie meter aan alle zijden en was best een uitdaging om op een verantwoorde wijze te bouwen, zo legt architect Roel van der Linden uit. Dat 'verantwoord bouwen' houdt in dat rekening wordt gehouden met bijvoorbeeld de duurzaamheid van de gebruikte materialen. Daarom zijn voor de plexiglazen wanden voor in de bouw standaardmaten gekozen. Die kunnen na demontage een tweede leven krijgen in de bouw.
Dan het 'dak'. Dat is gemaakt van dekzeil en wordt vastgezet met bajonetsluitingen. Het is vandaag droog, dus hoe het zich houdt in de regen weet ik niet. Het is geen bizar warme dag, maar omdat iedere vorm van luxe in de Box ontbreekt kan ik me voorstellen dat het er behoorlijk warm kan worden. Wanneer ik er kom stikt het van de muggen en steekvliegen, dus de deur kan ook niet even open, maar dat is erg afhankelijk van de jaargetijde en het weer.

Avontuurlijk paars
Krabbend aan de eerste opgelopen muggenbeten steek ik de sleutel in het slot van 'mijn Box'. Voor de komende nacht althans. Bij binnenkomst word ik verwelkomd met een 'Welkom Box' van karton die op de grote en keurig opgemaakte Boxspring staat. Daarin zitten onder meer kaarten van Boxtel, het reglement en een zakje Boxtelse Keitjes, een lokale lekkernij die het midden houdt tussen speculaas en taai-taai.
Het is een prettige verrassing, want mijn maag begon al aardig te rommelen. Ik heb bewust geen eten of drinken meegenomen, omdat ik verwacht dat de avontuurlijke ingestelde toerist van mijn leeftijd (30), bekend als de groep 'avontuurlijk paars' dit ook niet zou doen.
Avontuurlijk paars is de groep toeristen waarop Boxtel mikt met de Box & Breakfast. Uit onderzoek bleek dat onder deze groep toeristen in onze gemeente de grootste groeipotentie zit. Dit werd dan ook in het beleidsstuk 'Toeristisch-recreatieve visie', die loopt tot 2021, vastgelegd. Verder sluit het aan bij het toeristisch profiel dat Boxtel zichzelf aanmeet: Authentiek & Innovatief.

Échte beleving
Met de opdracht deze groep naar Boxtel te lokken ging vanaf begin 2017 een werkgroep aan de slag. Op een bepaald moment kwam communicatieprofessional Thieu van Tooren op het idee van de Box & Breakfast: "de doelgroep komt graag op het strand. Ik zelf ook. Dat is de échte beleving, met het zand, de wind en de zee." Die pure beleving past bij avontuurlijk paars. En zo ging een werkgroep met het idee aan de slag. De groep groeide naarmate de plannen vorm kregen.

Toen Van der Linden bij het project betrokken werd, lag er al een redelijk compleet plan op tafel. "Ik dacht: dit verhaal klopt van A tot Z", geeft de architect aan. Toch lagen er ook de nodige uitdagingen, waarvan de grootste het dak was. Hij legt uit dat de initiatiefnemers het liefst een glazen, of op zijn minst doorzichtig dak op de Box zouden zien. Dat bleek echter financieel onverantwoord te zijn, waardoor werd gekozen voor dekzeil.
Ook moest de Box zonder schade in- en uit elkaar te zetten zijn en moesten de losse onderdelen door twee personen te dragen zijn. "Dat behapbaar houden was een grote uitdaging", vertelt de architect met een opgelucht lachje. Hij vertelt hoe de vloeren in de eerste ontwerpen van europallets waren, totdat de aannemer (Barth Hobbelen) aangaf dat dat 'waaibomenhout' is. Zo was er ook discussie over stroom: lange tijd maakte een grote accu op zonne-energie deel uit van het ontwerp, maar uiteindelijk werd voor een kleine accu voor telefoons gekozen en verlichting op een eigen accu.

Basic
Buiten de Boxspring is er weinig aanwezig in de Box. Een klein eco-toilet, twee stoelen en een tafeltje, een lamp op accu en een kast met drie compartimenten. Ik trek de deurtjes daarvan open om te kijken wat erin zit. Wederom vrij basic, maar afdoende: eerdergenoemde acculader voor mijn telefoon, inclusief usb-c en Apple stekkertjes, een knijpkat, EHBO-trommel, tekentang, wc-papier en – tromgeroffel – deet-spray!

Eenmaal gesprayd bedenk ik me dat het best handig is dat de Box geen kookgelegenheid heeft. Niet alleen vanuit veiligheidsoverwegingen, maar zo wordt de toerist, ik dus, gedwongen tot een fietstochtje naar Boxtel of Liempde om daar zijn geld aan een maaltijd uit te geven. Ik probeer te bedenken wat een 'avontuurlijk paarser' eet, maar kom zelf niet verder dan 'waarschijnlijk iets vegetarisch'. Voor mij is er wel vlees deze avond, in de vorm van een frikandel.
Als ik terugkeer met mijn fietstas vol met friet, frikandel en een milkshake bedenk ik dat fietstassen sowieso wel handig zijn voor de toerist. De kan met kokend water en de koelbox die je bij je 'cateraar' meekrijgt zijn best fors en niet handig te vervoeren. Voor automobilisten geldt dit probleem natuurlijk niet, hoewel zij ermee over het voor auto's onbegaanbare pad moeten zeulen.

Met een toenemend schuldgevoel prop ik mijn plastic snackbakjes en verpakkingen in het iets te kleine prullenbakje. Ik behoor vandaag duidelijk niet tot de milieuvriendelijkste gebruikers van de B&B. De zon begint te zakken en ik maak me klaar voor een interessante overnachting, verrekijker, camera en telefoon met sterrenatlas bij de hand.

Kleine beer
's Avonds zie ik Saturnus, Mars, het sterrenbeeld Cassiopeia en vele, vele sterren. Wat dat betreft is de ervaring prachtig. Het is voor mijn gevoel te koud om buiten de sterren te bekijken en bovendien zwermen daar honderden muggen rond die het op mijn bloed voorzien hebben. De twee minuten die ik toch naar buiten ben geweest om de ondergaande zon te fotograferen, hebben me dan ook de nodige beten opgeleverd.

Later op de avond zie ik het sterrenbeeld Ursa Minor, ofwel kleine beer. Het is het eerste en meteen ook het laatste grote dier dat ik zie, want op muggen en vogels na, vertoont zich geen wild. Jammer, maar de natuur laat zich nu eenmaal niet regisseren. Iets na zessen word ik wakker van de opkomende zon, wat een prachtig gezicht oplevert, zo tussen de bomen door.

Ik bevind me op de grond van Theo Timmermans, één van de particulieren die hun landerijen beschikbaar hebben gesteld voor het experiment met de bijzondere natuurovernachtingsmogelijkheid dat tot en met september loopt. Daarna wordt uitgebreid geëvalueerd.
Andere grondeigenaren die aan het experiment meewerken zijn Frans van Boeckel en wethouder Marusjka Lestrade. De ontbijten, schoonmaak en het bedlinnen worden verzorgd door Villa Wilhelmina uit Boxtel en 't Wachterspunt, Cultuurlogies Looeind en Café 't Groene Woud uit Liempde. De Liempdse deelnemers werken in de vier Liempdse Boxen volgens een roulatiesysteem. Ook andere uitbaters van lokale B&B's krijgen de mogelijkheid mee te werken aan het experiment, want de Box & Breakfast moet volgens gemeente en betrokkenen gezien worden als aanvulling op, en niet als vervanging van.

Koffie met melk
Ik besluit de koelbox erbij te pakken en aan het ontbijt te beginnen. Het ziet er smakelijk uit, met daar waar mogelijk lokale ingrediënten. Het stelt mij enigszins teleur dat er geen verse jam en dergelijke in de koelbox zitten, maar dat is gekozen voor kleine kuipjes. Dat zal ongetwijfeld iets met houdbaarheid en duurzaamheid te maken hebben, maar doet in mijn ogen ook afbreuk aan de authentieke ervaring.

De koffie is warm dankzij het – nog steeds – hete water dat ruim 15 uur nadat het ingeschonken is uit de thermosfles komt. Natuurlijk is het oploskoffie, maar dat deert niet. Koffie is koffie! Naast koffie zitten er verschillende soorten thee, roomboter, vleeswaren, kaas, yoghurt, sinaasappelsap en jam, hagelslag en broodjes van een bakkerij uit Aarle-Rixtel in de koelbox. Die blijft overigens met gemak 15 uur koel.
Het ontbijtpakket is ruim bemeten: ik krijg onmogelijk alles op. Misschien zou een échte 'avontuurlijk paarser' alles wat overblijft meenemen, maar ik vind dat – omdat ik er op uitnodiging ben – onbeleefd.

Voor de toerist kost een overnachting voor één of twee personen 112 euro, plus 93 cent toeristenbelasting per persoon. Alleen overnachten is dus niet aan te raden, kostentechnisch. Van dit bedrag gaat 25 euro naar het versterken van de natuur in onze gemeente. Een toerist betaalt dus automatisch mee aan onze groenvoorziening.

Mijn nachtje als toerist in eigen gemeente zit erop. Ik verlang naar een douche en zou, als ik een echte toerist was, nu dus naar mijn Bed & Breakfast terugkeren om daar onder de douche te springen. Ik fiets echter naar mijn huis en overdenk de overnachting. Vind ik die persoonlijk 112 euro waard? Nee. Maar het is wel een unieke ervaring waar wellicht een niche voor te vinden is. Dat blijkt ook als ik in de weken na mijn overnachting (begin juni) de website bekijk. De boekingen stromen in aardig tempo binnen. En bovendien, zoals Van Tooren ook al aangeeft, is de Box niet bedoeld om tienduizenden toeristen naar Boxtel te lokken, maar meer als marketingmiddel om te laten zien dat onze gemeente tot iets unieks in staat is. Want dat is het: uniek. Maar dat maakt het niet weggelegd voor iedereen.


26 / 28

Foto: Birgit Steer

In december 2017 schreef ik de laatste column voor DMBK! Graag vertel ik in deze Zomerkrant over onze belevenissen van het afgelopen half jaar.

Ondertussen is het drie jaar geleden dat we uit Nederland zijn vertrokken, wat is er veel veranderd in die tussentijd. Niet alleen in ons leven, maar ook met onszelf en onze kijk op de wereld! Van een luxe leven in Boxtel, naar een 'cruisers' leven met budget is een grote stap, maar ik heb er geen spijt van. Ik heb grenzen verlegd, heb geen luxe nodig en kan genieten van kleine dingen voor mezelf en anderen. Elke zonsopkomst of -ondergang is prachtig en lukt het vandaag niet, dan is er altijd een volgende dag met nieuwe kansen en mogelijkheden. Rust en balans is er nog steeds niet, niet in mezelf, de relatie of directe omgeving. Het blijft zoeken, een uitdaging, wellicht mijn leven lang! Ook dat moet ik accepteren, denk ik. Gelukkig heb ik wel meer zelfvertrouwen en geloof in mezelf gekregen.

Wat hebben we het afgelopen half jaar gedaan? Veel! Mijn hoogtepunten ga ik benoemen, de rest kun je nalezen op de Facebookpagina van SY Blue Spirit op reis of vraag de columns uit DeMooiBoxtelKrant op via brigit@bluespiritsailing.nl.

Foto: Brigit Steer
Foto: Brigit Steer
Foto: Brigit Steer

We zijn uit Curaçao vertrokken richting Colombia, waar we veel verhalen over hadden gehoord en waarschuwingen voor hadden gekregen. We wilden het zelf ervaren. Wat een prachtig land, mooie en lieve mensen, heerlijk eten, schitterende natuur en moderne steden! We hebben in Santa Marta in een marina gelegen en per bus, auto en vliegtuig het land verkend.
Met de bus reizen we naar Cartagena, de luxe van een busreis is dat je heerlijk kunt rondkijken. Cartagena staat op de Unesco Werelderfgoed-lijst en het is alsof je door een openluchtmuseum bent. Sportief waren we in San Gil: raften, hikken, ziplijnen en canoying stonden op het lijstje. We bezochten Salento met de beroemde 'Cocora' vallei en de hoofdstad Bogota, maar voor mij was het hoogtepunt Medellin: een moderne stad, in een vallei in het Andesgebergte, die we kennen van een luguber verleden, denk aan FARC en Pablo Escobar. De stad is druk bezig met de toekomst, er wordt hard gewerkt aan renovatie en vernieuwing, opleidingen en verandering van het verleden. Prachtig was de rondleiding door 'Comune 13', langs grafity schilderingen over verleden, heden en toekomst. Onze gids woont in dit deel en is ook bekend met het verleden. De toer was indrukwekkend, zeker toen ook de emoties loskwamen!

Na Colombia varen we richting de San Blas eilanden, zo'n 350 grote en kleine eilanden voor de kust van Panama. De eilanden en het vaste land voor de eilanden worden 'Guna Yala' genoemd. Op de eilanden leven zo'n 70.000 Guna indianen nog steeds volgens de oude wetten en rituelen. Elk dorp heeft 3 'Sailas', leiders, die alles goed in de gaten houden en ondanks dat de dollar is geïntroduceerd wordt er nog steeds ruilhandel gedreven. De eilanden zijn een tropische droom met turkoois blauwe zee, spierwitte stranden, groene, grote palmbomen en nog veel meer prachtigs! Vanaf Los Pinos, ons eerste eiland, richting Panama-Stad wordt het steeds meer toeristisch, maar het blijft een prachtige, unieke ervaring.

Voor we door het Panamakanaal varen moet Blue Spirit uit het water voor antifouling en onderhoud, dat doen we in Linton Bay, waar we ook online alle formaliteiten regelen voor de reis door het Panamakanaal. Als op papier alles geregeld is, varen we naar Shelter Bay, vlakbij Colon, de ingang van het kanaal aan de Atlantische kant. Daar worden we letterlijk gemeten en moeten we betalen voor we onze datum doorkrijgen. De volgende dag krijg ik te horen dat we al 2 dagen later door kunnen. Oeps, dat is wel erg snel, er komen vrienden over, die redden dat niet. We besluiten de datum te plannen op 8 april. Dat is ook al over 10 dagen, maar geeft ons en anderen de tijd om alles te regelen!

Bij de tocht door het Panamakanaal moet je 4 'linehandlers' hebben om de boot in de sluizen te controleren. In Boxtel stond Edwin te popelen om dit mee te maken. Hij is de eerste die zijn ticket boekt! Een zeilvriend die nog op de zeilboot in Cartagena is, geeft aan dit ook heel gaaf te vinden. En ook Toni boekt zijn ticket. Als vanuit Curaçao Brigitte laat weten dit ook graag te doen, is ons team compleet. Een internationale en ingevlogen crew zal Blue Spirit door de sluizen van het Panamakanaal varen! René heeft de leiding als kapitein, ik help als 'linehandler' en verzorg de catering aan boord. Het aftellen begint!

Zondag geeft de kapitein om 15.00 uur het commando trossen los, om 17.00 uur is onze advisor aan boord en varen we in een rustig tempo naar de eerste sluis 'Gatun Locks'. Deze bestaat uit 3 afzonderlijke sluizen en we gaan in totaal zo'n 30 meter omhoog. Per sluis is het verschil ongeveer 10 meter en het gaat razendsnel, het water stort in de sluis en het is een kolkende massa om ons heen. Ondertussen wordt het donker, maar het complex is goed verlicht. Tijd genoeg om rond te kijken en foto's te maken, terwijl René de instructies van de advisor opvolgt. In Nederland hebben we al zo vaak door een sluis gevaren en eigenlijk is dit niet anders, maar deze heet wel 'Panamakanaal'...
We varen de sluis uit richting een grote boei op het Gatun Lake, waar we overnachten. 's Ochtends volgt de discussie of we gaan zwemmen of niet. Er zouden krokodillen zitten in het meer, durven we? Natuurlijk! Lekker fris zitten we even later aan het ontbijt.

We vertrekken vroeg, want het is een paar uur varen naar de 'Pedro Miguel Locks'. Onderweg verbaast het me hoe mooi de omgeving is, het behoort allemaal tot het Panamakanaal en is een afgesloten gebied. We komen grote schepen tegen met olie, gas en containers en voelen ons klein... deze grote jongens liggen voor ons als we omhoog gaan en achter ons als we omlaag gaan in de sluis!
Bij de 'Pedro Miguel Locks' volgt een nieuwe procedure. Met 3 zeilboten maken we een vlot en varen de sluis in. Onze 2 linehandlers moeten nu hun werk doen. Edwin en Toni vangen de 'aapjes', maken de lijnen vast en controleren onze ligging. Er staat veel stroming in de sluis, maar ook deze gaat zonder problemen, dus door naar de laatste sluis, 'Miraflores Locks'. Ook hier 2 sluizen die achter elkaar liggen en nu gaan we naar beneden, met de grote schepen achter ons! Via de webcams volgen vrienden ons live. Het water zakt verder en de Pacific komt in zicht. We varen de laatste sluis in en weten dat als deze laatste deur opengaat, we de Pacific opvaren! Een bijzonder moment voor Blue Spirit en crew, de champagne knalt en ik heb kippenvel en tranen in mijn ogen... volgende bestemming: Frans Polynesië, ruim 4000 mijl te overbruggen over de Pacific!

De Pacific in ? dagen, zo begonnen we aan de oversteek. We hebben veel meegemaakt; windstiltes, te veel wind, hoge golven en een spiegelgladde zee. Er gaat van alles kapot en emoties lopen soms hoog op, het blijft een beperkt aantal vierkante meters... Bijzondere momenten, verjaardag vieren, de evenaar passeren, proosten met Neptunus, de 'melkweg' met vallende sterren, land in zicht!
Na 36 dagen, 864 uren, 324 uren wachtlopen en zo'n 4157 mijl laten we ons anker vallen in de baai bij Atuona, Hiva Oa, Marquises. We zijn er, Frans Polynesië, stipjes in de Pacific. Eilanden die tot de verbeelding spreken, Tahiti, Bora Bora, Raiatea, Moorea, Huahine, we gaan het ontdekken! Het komende seizoen varen we hier rond!

Esch-sur-Sûre

Het was in de 70'er jaren dat ik met Sjaan en de jongens ging kamperen in Luxemburg. Mijn kleine Opel Kadet had ik helemaal leeggemaakt, achterbank en de hoedenplank verhuisd naar de schuur. Toen de auto rijklaar opgebouwd: de tentjes, slaapzakken, opblaasboot met de peddels en alle andere kampeerbenodigdheden en zitplaatsen gecreëerd voor onze Bert en Hans. Heerlijk zaten zij achter in de volgepropte wagen op weg naar Esch-sur-Sûre.

Nogal gauw hadden we een mooi met zon overgoten staanplaatsje gevonden. Naast ons stond een grote kampeerwagen met vriendelijke mensen. Wij waren de hele dag op pad: zwemmen, wandelen en vooral de tanks en kanonnen uit de Tweede Wereldoorlog bekijken en erop klimmen. Onze tentjes waren te klein om in te vertoeven, dus alleen om er in te slapen.

Na een paar dagen komt de buurman uit de grote camper met een vraag. "Ik snap er niets van, jullie zijn de hele dag weg. Na een half uur begint het toch lekker te ruiken en zitten jullie met een bord eten op schoot te smullen. Dit alles gebeurt volgens mij op één gaspitje in de grond. En mijn vrouw klaagt dat ze zich moet behelpen met de Camper!" "Morgen mogen u en uw vrouw mee-eten", zei ik. "Dat gaat me te ver zei hij, maar wij gaan vanavond uit en dan mag je onze camper gebruiken!"
Prachtige herinneringen hebben wij aan deze kampeertijd in Luxemburg.


28 / 28

19 juli-7 augustus

EXPOSITIE ALEPPO '1 voor 12'
Bibliotheek, Burgakker 4, Boxtel

19 juli-14 september

Expositie Mieke Tak 'Landschap'
JBZ, Liduinahof 35, Boxtel

19 juli - september

Rondje Boxtel per kano za & zon (doordeweeks op afspraak)
10.00 uur, De Pagaai, De Voetboog 7, Boxtel

Donderdag 19 juli

Huiskamer; koffie inloop
10.00 uur, Flat 7, Hoogheem 448, Boxtel

Hobbycentrum; workshop dans in de zomerclub (aanmelden)
10.00 uur, Baroniestraat 105, Boxtel

Hobbycentrum; werken met hout in de zomerclub (aanmelden)
10.00 uur, Baroniestraat 105, Boxtel

Hobbycentrum; Spel-instuif in de zomerclub (aanmelden)
13.30 uur, Baroniestraat 105, Boxtel

Cultuurhistorische zomerrondleiding: Park Molenwijk
19.00 uur, Restaurant Molenwijk, Molenwijk 2, Boxtel

Kienen Aquavaria
20.00 uur, Gemeenschapshuis De Walnoot, Reginahof 1, Boxtel

Vrijdag 20 juli

Inloopochtend Heemkamer
10.00 uur, VVV/Heemkamer, Markt 36, Boxtel

Zaterdag 21 juli

Huiskamer; rikken, hobby, jokeren
14.00 uur, Flat 7, Hoogheem 448, Boxtel

Matineeconcert; Toon IJzerman
14.00 uur, Sint Petrus Basiliek, Oude Kerkstraat 20, Boxtel

21 juli-23 september

Expositie patchwork en Quiltwerk
MUBO, Baroniestraat 18, Boxtel

Zondag 22 juli


Kienavond CV De Natneuzen
20.00 uur, Fellenoord 6, Boxtel

Maandag 23 juli

Kaartmiddag van de Invaliditeitsvereniging
13.30 uur, Gemeenschapshuis De Walnoot, Reginahof 1, Boxtel

Dinsdag 24 juli

Hobbycentrum; Workshop Tai chi in de zomerclub (aanmelden)
10.00 uur, Baroniestraat 105, Boxtel

Huiskamer; koffie inloop
10.00 uur, Flat 7, Hoogheem 448, Boxtel

Hobbycentrum; breicafé in de zomerclub (aanmelden)
13.30 uur, Baroniestraat 105, Boxtel

Jeu de Boule Liempde, doe je mee?
19.00 uur, Gilde Sint Antonius Abt, Oude Dijk 121, Liempde

Open bridgedrives bij Revanche
20.00 uur, Gemeenschapshuis De Walnoot, Reginahof 1, Boxtel

Woensdag 25 juli

Huiskamer; rikken, jokeren
13.30 uur, Flat 7, Hoogheem 448, Boxtel

Kienen Invaliditeitsvereniging
13.30 uur, Gemeenschapshuis De Walnoot, Reginahof 1, Boxtel

Cultuurhistorische zomerrondleiding: Wederopbouwroute
19.00 uur, Van Beekstraat, tegenover de Plus, Boxtel

Donderdag 26 juli

Huiskamer; koffie inloop
10.00 uur, Flat 7, Hoogheem 448, Boxtel

Hobbycentrum; open atelier in de zomerclub (aanmelden)
13.30 uur, Baroniestraat 105, Boxtel

Hobbycentrum; wandelen met de zomerclub (aanmelden)
14.00 uur, Baroniestraat 105, Boxtel

Cultuurhistorische zomerrondleiding; Kloosterroute
19.00 uur, VVV, Markt 36, Boxtel

Kienen Aquavaria
20.00 uur, Gemeenschapshuis De Walnoot, Reginahof 1, Boxtel

Vrijdag 27 juli

Inloopochtend Heemkamer
10.00 uur, VVV/Heemkamer, Markt 36, Boxtel

Zaterdag 28 juli

Rondleiding MUBO: Canon van Boxtel
14.00 uur, MUBO, Baroniestraat 18, Boxtel

Huiskamer; rikken, hobby, jokeren
14.00 uur, Flat 7, Hoogheem 448, Boxtel

Zondag 29 juli

Openstelling Groot Duijfhuis
10.00 uur, Groot Duijfhuis, Hoevedreef 2, Liempde

Tweedehandsmarkt
10.00 uur, Recreatiepark Dennenoord, Dennendreef 5, Boxtel

Huiskamer; koffie met gebak
11.00 uur, Flat 7, Hoogheem 448, Boxtel

Kienavond CV De Natneuzen
20.00 uur, Fellenoord 6, Boxtel

Dinsdag 31 juli

Huiskamer; koffie inloop
10.00 uur, Flat 7, Hoogheem 448, Boxtel

Hobbycentrum; schilderen in de zomerclub (aanmelden)
10.00 uur, Baroniestraat 105, Boxtel

Hobbycentrum; breicafé in de zomerclub (aanmelden)
13.30 uur, Baroniestraat 105, Boxtel

Jeu de Boule Liempde, doe je mee?
19.00 uur, Gilde Sint Antonius Abt, Oude Dijk 121, Liempde

Open bridgedrives bij Revanche
20.00 uur, Gemeenschapshuis De Walnoot, Reginahof 1, Boxtel

Woensdag 1 augustus

Huiskamer; rikken, jokeren
13.30 uur, Flat 7, Hoogheem 448, Boxtel

Kienen Invaliditeitsvereniging
13.30 uur, Gemeenschapshuis De Walnoot, Reginahof 1, Boxtel

Cultuurhistorische zomerrondleiding; Binnendommeltjestocht
19.00 uur, VVV, Markt 36, Boxtel

Donderdag 2 augustus

Hobbycentrum; workshop beweegtuin in de zomerclub (aanmelden)
10.00 uur, Baroniestraat 105, Boxtel

Hobbycentrum; workshop textiel in de zomerclub (aanmelden)
13.30 uur, Baroniestraat 105, Boxtel

Cultuurhistorische zomerrondleiding; Architectuur rond 1900
19.00 uur, VVV, Markt 36, Boxtel

Kienen Aquavaria
20.00 uur, Gemeenschapshuis De Walnoot, Reginahof 1, Boxtel

Vrijdag 3 augustus

Inloopochtend Heemkamer
10.00 uur, VVV/Heemkamer, Markt 36, Boxtel

VerhaalTijd
11.00 uur, Bibliotheek, Burgakker 4, Boxtel

Hobbycentrum; zing je mee? in de zomerclub (aanmelden)
13.30 uur, Baroniestraat 105, Boxtel

4-8 augustus

Kermis
Centrum, Liempde

Zaterdag 4 augustus

Huiskamer; rikken, hobby, jokeren
14.00 uur, Flat 7, Hoogheem 448, Boxtel

Zondag 5 augustus

Kienavond CV De Natneuzen
20.00 uur, Fellenoord 6, Boxtel

Maandag 6 augustus

Kaartmiddag van de Invaliditeitsvereniging
13.30 uur, Gemeenschapshuis De Walnoot, Reginahof 1, Boxtel

Dinsdag 7 augustus

ZorgSamenBuurt Oost schenkt koffie in de huiskamer van Boxtel Oost
10.00 uur, Gemeenschapshuis De Rots, Nieuwe Nieuwstraat 7, Boxtel

Hobbycentrum; workshop dans in de zomerclub (aanmelden)
10.00 uur, Baroniestraat 105, Boxtel

Huiskamer; koffie inloop
10.00 uur, Flat 7, Hoogheem 448, Boxtel

Hobbycentrum; breicafé in de zomerclub (aanmelden)
13.30 uur, Baroniestraat 105, Boxtel

Be-Chill
14.30 uur, Jongerencentrum B-Town, Baroniestraat 20, Boxtel

Jeu de Boule Liempde, doe je mee?
19.00 uur, Gilde Sint Antonius Abt, Oude Dijk 121, Liempde

Open bridgedrives bij Revanche
20.00 uur, Gemeenschapshuis De Walnoot, Reginahof 1, Boxtel

Woensdag 8 augustus

Huiskamer; fietstocht (bij goed weer)
13.30 uur, Flat 7, Hoogheem 448, Boxtel

Huiskamer; rikken, jokeren
13.30 uur, Flat 7, Hoogheem 448, Boxtel

Kienen Invaliditeitsvereniging
13.30 uur, Gemeenschapshuis De Walnoot, Reginahof 1, Boxtel

Cultuurhistorische zomerrondleiding: Sint Petrusbasiliek
19.00 uur, VVV, Markt 36, Boxtel

Donderdag 9 augustus

Huiskamer; koffie inloop
10.00 uur, Flat 7, Hoogheem 448, Boxtel

Hobbycentrum; Spel-instuif in de zomerclub (aanmelden)
13.30 uur, Baroniestraat 105, Boxtel

Hobbycentrum; wandelen in de zomerclub (aanmelden)
14.00 uur, Baroniestraat 105, Boxtel

Cultuurhistorische zomerrondleiding; Breukelentocht
19.00 uur, voormalig Heilig Hartkerk, Baroniestraat 24, Boxtel

Kienen Aquavaria
20.00 uur, Gemeenschapshuis De Walnoot, Reginahof 1, Boxtel

Vrijdag 10 augustus

Inloopochtend Heemkamer
10.00 uur, VVV/Heemkamer, Markt 36, Boxtel

Plug&Play
19.30 uur, Jongerencentrum B-Town, Baroniestraat 20, Boxtel

Zaterdag 11 augustus

Huiskamer; rikken, hobby, jokeren
14.00 uur, Flat 7, Hoogheem 448, Boxtel

Matineeconcert; Niels de Klerk
14.00 uur, Sint Petrus Basiliek, Oude Kerkstraat 20, Boxtel

Zondag 12 augustus

Cultuurhistorische zomerrondleiding; Binnendommeltjestocht
11.00 uur, VVV, Markt 36, Boxtel

Kienavond CV De Natneuzen
20.00 uur, Fellenoord 6, Boxtel

14-17 augustus

10e Jeugdvakantieweek 'Festival Feestpop'
Terrein Oude Dijk/Sportlaan, Liempde

Dinsdag 14 augustus

Huiskamer; koffie inloop
10.00 uur, Flat 7, Hoogheem 448, Boxtel

Hobbycentrum; werken met hout in de zomerclub (aanmelden)
10.00 uur, Baroniestraat 105, Boxtel

Hobbycentrum; breicafé in de zomerclub (aanmelden)
13.30 uur, Baroniestraat 105, Boxtel

Zomervoorlezen Bibliotheek
14.00 uur, Kinderboerderij, Apollopad 1, Boxtel

Be-Chill
14.30 uur, Jongerencentrum B-Town, Baroniestraat 20, Boxtel

Jeu de Boule Liempde, doe je mee?
19.00 uur, Gilde Sint Antonius Abt, Oude Dijk 121, Liempde

Open bridgedrives bij Revanche
20.00 uur, Gemeenschapshuis De Walnoot, Reginahof 1, Boxtel

15-17 augustus

Kindervakantiewerk
Brede School De Wilgenbroek, Boxtel
Gemeenschapshuis De Orion, Lennisheuvel 56, Lennisheuvel

Woensdag 15 augustus

Huiskamer; kermiskienen
13.30 uur, Flat 7, Hoogheem 448, Boxtel

Kienen Invaliditeitsvereniging
13.30 uur, Gemeenschapshuis De Walnoot, Reginahof 1, Boxtel

Dubbeltjesmarkt
14.00 uur, Kinderboerderij, Apollopad 1, Boxtel

Cultuurhistorische zomerrondleiding: Kasteel Stapelen
19.00 uur, VVV, Markt 36, Boxtel

Foto: Gerrie Foolen

Marietje Timmermans-van Geffen

Heike van Alphen

Kees van Beers